'Te weinig inzicht in onkosten loterij'

DEN HAAG, 27 SEPT. Het college van toezicht op de kansspelen vindt dat de stichting Nationale Postcodeloterij het publiek te weinig inzicht geeft in de kosten die de loterij maakt. Tot die kosten behoren de miljoenen guldens die de vier initiatiefnemers van de Postcodeloterij via hun bedrijf Novamedia jaarlijks ontvangen (8,1 miljoen in 1996) voor onder andere directie- en bestuurswerkzaamheden voor de stichting.

Het college heeft de staatssecretaris van Justitie gevraagd de Postcodeloterij te verplichten het publiek inzicht te verschaffen in wat de loterij doet met de tientallen miljoenen guldens (vorig jaar 62,8 miljoen) die ze in haar jaarverslag opvoert als 'organisatie- en wervingskosten'. Daarin is de afdracht aan Novamedia inbegrepen.

De Postcodeloterij weigert tot nog toe de 'organisatie- en wervingskosten' in het openbaar nader te specificeren omdat het hier volgens haar 'marktgevoelige informatie' betreft. Wel heeft de loterij het college strikt vertrouwelijk een 'specificatie op hoofdlijnen' toegestuurd.

“Juist omdat ze deze kosten niet openbaar verantwoordt kan bij het publiek de indruk ontstaan dat er wel iets mis zal zijn met die honorering van de initiatiefnemers”, constateert de secretaris van het college van toezicht, Eric van Vondelen. Het college moet er namens het ministerie van Justitie op toezien dat de erkende kansspelen in Nederland, waaronder de Postcodeloterij, zich houden aan de Wet op de kansspelen.

De Postcodeloterij heeft zich in de zeven jaar van haar bestaan ontwikkeld tot de op een na grootste loterij (opbrengst 390 miljoen in 1996) en de belangrijkste particuliere geldverschaffer voor goede doelen (235 miljoen in 1996) in Nederland. Bijna de helft van de Nederlandse huishoudens doet tegenwoordig mee in de Postcodeloterij.

De loterij geeft geld aan veel gerenommeerde instellingen. Zo dekt ze eenvijfde van de begroting van Natuurmonumenten, een kwart van het budget van Artsen Zonder Grenzen, eenderde van dat van Unicef Nederland, eenderde van de Novib, meer dan eenderde van de begroting van het Wereldnatuurfonds en meer dan de helft van het budget van Vluchtelingenwerk Nederland.

De Postcodeloterij raakte in 1992 in opspraak, ondermeer omdat de vier initiatiefnemers annex bestuursleden van de stichting zelf te veel geld aan de loterij zouden verdienen.