Oostenrijkse krant

In het artikel 'De vijandbeelden van een Oostenrijkse krant' (20 september), bevestigt correspondente Karin Jusek op ongenuanceerde wijze de door haar geciteerde, zeer ongenuanceerde stellingname van schrijfster Elfriede Jelinek, ('Het stuk gaat over “de demoralisering en verloedering van de Oostenrijkse pers”, aldus uw correspondente over Jelinek's toneelstuk 'Stecken, Stab und Stangl').

Niet 'de' media in Oostenrijk echter staan, als ik de correspondente geloven mag, centraal in het toneelstuk van genoemde schrijfster, en evenmin de daar verschijnende kwaliteitskranten (Der Standard, Die Presse, Salzburger Nachrichten, Kleine Zeitung om er enkele te noemen), maar de voor haar (en Jelinek?) kennelijk representatieve columns van 'Staberl' in het sensatie- c.q. boulevardblad Neue Kronen-Zeitung.

Een al te gemakkelijke, simplistische en tendentieuze benadering!

'De' Oostenrijkse pers, het werk en de positie van (een) Elfriede Jelinek, maar ook de Kronen Zeitung en zelfs 'Staberl' met zijn kleine, in dialect geschreven, versimpelende en daardoor vaak aansprekende stukjes verdienen een betere en zorgvuldiger behandeling. Zoals de Duitse Bildzeitung niet gelijk gesteld kan worden aan 'de' pers in Duitsland en de Privé of een columnist van De Telegraaf niet representatief zijn voor 'de verloedering' of 'de tolerantie' in en van de Nederlandse media, zo kan men dat ook niet doen met de Neue Kronen-Zeitung of met 'Staberl', ook al leveren die, dat spreekt voor zich, stof te over voor 'leuke' of 'controversiële' toneelstukjes.