Naakt

Een Zwitserse horlogefabrikant baarde opzien door topatleten voor een reclamecampagne te gebruiken die voor de camera uit de kleren gingen.

Waar ligt de grens?

Bettine Vriesekoop, tafeltennister stond met naaktfoto's in de Playboy: “Als er eisen gesteld gaan worden, houdt het voor mij op. Iedereen moet zijn eigen grens kunnen bepalen. Ik mocht zelf zeggen hoe ik gefotografeerd wilde worden en ikmkon ook kiezen wat wel en niet gepubliceerd werd. De foto's waren zwart-wit en ze waren heel naturel. Het horlogemerk waar je het over hebt wil met deze actie waarschijnlijk een bepaald imago bewerkstelligen. Daarom weet ik niet of de atleten zelf mogen bepalen hoe ze neergezet worden.

Ik sta liever in de Playboy dan met zoiets in kranten. Dan word je er steeds mee geconfronteerd. Een keer is genoeg. Ik moet er niet aan denken om iedere dag de krant open te slaan en mezelf bloot te zien.''

Ada Kok, voormalig topzwemster: “Op het financiële vlak is die grens erg rekbaar. Om voor een horloge uit de kleren te gaan, moet die grens ver weg liggen, lijkt me. In deze tijd kan vrijwel alles. De moraal van jezelf bepaalt hoe ver je gaat. Vroeger speelden zulke dingen niet. Ik zwom eens in Amerika toen er een man op me afkwam. Hij bood me vijf badpakken aan. Er gingen allerlei gedachten door me heen. Nooit iets aannemen van vreemden. Ik bedankte, want ik was bang dat hij die avond voor de deur zou staan voor iets in ruil voor die badpakken. Op allerlei gebieden zijn de grenzen ver verlegd. En wat bloot betreft, we hebben een seksuele revolutie gehad. Blote borsten mogen nu gewoon.”

Frank van den Wall Bake, directeur sponsorbureau Trefpunt: “Als het in de richting van pornografie gaat, maar dat heb ik bij sporters nog nooit gezien. Je moet je afvragen wat naakt tegenwoordig inhoudt.

De jeugd schrikt daar niet van. De wijze waarop dit horlogemerk bovendien te werk is gegaan, is niet choquerend. De sporter moet rekening houden met de belangen van zijn carrière. Stella Jongmans is eens door Playboy gebruikt, in de goede zin van het woord overigens. Ik kan me voorstellen dat een sponsor het niet prettig vindt dat een door hem gekozen figuur in zo'n blad verschijnt.''

Rintje Ritsma, schaatser in reclamespot: “Het hangt er vanaf hoe je iemand laat zien en ik moet zeggen dat ik nooit een reclame heb gezien die te ver ging. Behalve in een ander soort bladen dan. Ik heb in de Sanex-reclame ook niets aan, maar je ziet ook niets. Als ik vol met alles in beeld was gekomen, had ik het niet door laten gaan. Gelukkig bepaal je zelf tot hoever iets gaat. Ik heb de beelden bekeken voordat ze op televisie kwamen, maar ik vond ze meevallen. De reacties zijn ook alleen maar positief geweest.”

Stella Jongmans, atlete die in de Playboy stond: “Bloot is geen taboe meer. Je moet er alleen mee uitkijken in welk land je met dergelijke foto's aankomt. In Nederland is het geen enkel probleem, in Zwitserland waren er mensen die er moeite mee hadden. Pornografische foto's kunnen niet en Colin Jackson, die hier ook aan meewerkte, moet je niet helemaal laten zien. Dat is ook niet gebeurd, want bij mannen is dat niet mooi. Foto's van naakte vrouwen zijn iets stylistischer. Ik heb geen problemen gehad met mijn toenmalige sponsor.

Zelfs mijn huidige sponsors juichen het nog toe. Ze vragen soms of ik nog zo'n Playboy heb liggen.''

Miep Brons, handelt in porno: “Je hoeft iemand niet met al zijn toebehoren te fotograferen, maar dit waren geen storende foto's. Zolang het maar niet vulgair wordt. Een vrouw met mooie borsten of een mooie man doet het toch beter dan iets anders? Iedereen ziet graag mooie mannen of vrouwen, het zou ongezond zijn als dat niet zo was. Daarom heb ik geen moeite met bloot in reclame. Het past in deze tijd.”