Griezelen bij muziekles; Nieuwe Vpro jeugdtelevisie-serie

Eine Kleine Nachtmerrie. Regie : Ate de Jong. Met : Jeroen Krabbé, Michiel Romeyn, Willeke van Ammelrooy e.a., vanaf 5/10 wekelijks om 10u40 op Ned. 3

Muziekles en griezelen gaan samen. Dat is te zien in de nieuwe zesdelige kindertelevisie-serie Eine Kleine Nachtmerrie, die zondag bij de Vpro op Nederland 3 begint. Ook in het echt kan muziekles met griezelen te maken hebben. Dat was tenminste zo bij Theo Nijland. Toen hij klein was, kreeg hij pianoles van een rare man met vieze bosjes zwart haar op zijn vingers. “De deur ging achter je dicht, en daar zat je dan, opgesloten in een benauwde kamer met zo'n engerd naast je,” vertelt hij

Later is het toch nog goed gekomen met Theo en de muziek, want tegenwoordig is hij componist, én scenarioschrijver. Zijn ervaringen met muziekles verwerkte hij, samen met de schrijfster Wanda Reisel, tot de tv-serie Eine Kleine Nachtmerrie. Daarin komen kinderen met hun muziekinstrument oog in oog te staan met vreemde volwassenen en belanden ze in gevaarlijke situaties, waaraan ze steeds maar net op het nippertje weten te ontsnappen.

In de eerste aflevering bijvoorbeeld gaat Erik voor het eerst naar pianoles in een groot, oud huis met veel kamers. Daar wonen de zusters Van Bemmel, gespeeld door de actrices Monique van de Ven en Renée Soutendijk, die samen ooit een lieftallig meisjes-duo vormden. Nu zit de ene zus in een rolstoel, het is een zonderling die altijd maar treurt om het voorbije succes. De ander, die pianoles geeft, lijkt verstandig, maar ook aan haar is een steekje los. De zusjes zijn van het kwaadaardige soort. Ze haten elkaar en ze kunnen het ook niet uitstaan dat Erik zo maar even een wals van Frédéric Chopin speelt. “Let op het tempo”, zegt Van Bemmel. Om hem te pesten geeft ze de metronoom, een instrumentje dat tikt als een klok en dat het tempo aangeeft waarin je moet spelen, een zwieper zodat hij als en razende te keer gaat. Maar Erik houdt het toch nog bij. Uit wraak gooit Van Bemmel de deksel van de piano, zogenaamd per ongeluk, dicht, zodat Erik's hand er bijna tussen komt. Erik weet genoeg, en probeert te vluchten. Maar dat valt niet mee: de ene zus is verdraaid behendig met haar rolstoel, de ander heeft een paar hele snelle benen en er volgt een spannende achtervolging.

Eine Kleine Nachtmerrie - de titel komt van een beroemd muziekstuk van de Duitse componist Mozart, Eine Kleine Nachtmusik - is spannend en mooi gemaakt met veel special effects. Dat zijn trucs die filmmakers gebruiken, zoals bijzondere make-up of computertechnieken, om dingen te suggereren die er niet zijn. In aflevering drie bijvoorbeeld komt voor je ogen een stenen beeld tot leven. Het leuke van de serie is, dat je ongemerkt ook nog iets opsteekt over muziek. Scenarioschrijver Theo Nijland past er wel voor op die je in de serie niet wordt opgedrongen, zoals hem dat vroeger is overkomen op pianoles. Natuurlijk klinkt er in elke aflevering veel muziek, romantische walsen van klassieke componisten zoals Chopin maar ook heftige rock van Jimi Hendrix, een gitaarheld uit de jaren zestig.

De kinderen in Eine Kleine Nachtmerrie houden van muziek, omdat dat nu eenmaal een van de heerlijkste dingen is die er zijn. Het is de kracht van muziek, die maakt dat ze hun angst overwinnen en er alles voor over hebben om hun cello, gitaar of trommel te redden uit de handen van gestoorde pianojuffen, versteende cellisten en bejaarde popsterren.