Bedreigde diersoort

Toen Nationale-Nederlanden en de NMB Postbank samengingen, Rabo Interpolis inlijfde en Amev met onder meer VSB Fortis vormde, werd al snel een gehele beroepsgroep tot bedreigde diersoort verklaard: de tussenpersonen. Als verzekeraars via een eigen netwerk van bankkantoren hun produkten aan de man zouden brengen, dan bleef er voor de tussenschakel weinig meer over.

Zo'n zes jaar na de golf van bankverzekeraarsfusies blijkt het allemaal wel mee te vallen. De strijd is nog lang niet gestreden. Deze week beschuldigde verzekeraar Achmea de Rabo er van via zijn bankkantoren spaarhypotheken af te snoepen van Achmea-dochter Avéro, ten bate van Rabo-verzekeringsdochter Interpolis. Omdat Avéro-klanten onverwachts massaal gebruik maakten van een gratis afkoopregeling om vervolgens een Interpolis-product te nemen, werden de kosten van die afkoop voor Achmea zo hoog dat de verzekeraar zich gedwongen zag de gratis regeling te beëindigen. Reden voor Rabo om de Avéro-cliënten daar nog eens schriftelijk op te wijzen, want Avéro was volgens de bank niet duidelijk genoeg geweest in de aankondiging van de wijziging. Natuurlijk konden de cliënten altijd terecht bij Interpolis.

De consument blijft verstrikt in het kluwen van 'objectieve', onvergelijkbare polisvoorwaarden en ondoorzichtige concurrentie. Daar ligt een mooie taak voor de tussenpersoon. Zolang de aanbieders het maar flink onoverzichtelijk houden, is zijn kostje voorlopig gekocht.