Ballesteros ook zonder club hartstochtelijk toegejuicht

Severiano Ballesteros en de Ryder Cup zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Na acht keer te hebben meegespeeld is de Spanjaard nu non-playing captain van het Europese team. Ook in die rol zal hij van grote waarde zijn.

SOTTOGRANDE, 26 SEPT. Severiano Ballesteros betreedt de eerste afslagplaats van golfclub Valderrama. Gejuich in de menigte. “Seve, Seve, go get them, Seve.”

De complete Europese golftop is in Valderrama verzameld. Tiger Woods slaat een paar holes verderop bij zijn laatste oefenrondje onvoorstelbare drives van 350 meter. Toch wordt er niemand hartstochtelijker toegejuicht dan Ballesteros. En de 40-jarige Spanjaard speelt niet eens mee. Seve, zoals hij liefkozend wordt genoemd, is al een paar jaar hopeloos uit vorm. Voor Ballesteros is in de 32-ste editie van de Ryder Cup slechts de rol van captain weggelegd.

Tussen 1979 en 1995 speelde Ballesteros acht keer in de tweejaarlijkse strijd tussen de beste golfers van Europa en Amerika. Zijn wil om te winnen is in de Ryder Cup nog groter dan in de individuele toernooien. De onklopbaar geachte Amerikanen werden in 1985 voor het eerst verslagen.

De Ryder Cup werd het belangrijkste evenement in golf met 'Seve' als de grote inspirator van het Europese team. De briljante ingevingen van Ballesteros zullen dit weekeinde node worden gemist. Toch zal hij ook als captain van grote waarde zijn. Zoals Johan Cruijff in een dug-out intimiderend kan werken op de tegenstander zo zal ook de aanwezigheid van Ballesteros op de fairways van Valderrama belangrijk zijn voor het moraal van zijn twaalf spelers.

Ballesteros is de meest charismatische golfer die Europa heeft voortgebracht. Als 19-jarige won hij zijn eerste grote toernooi, het Dutch Open op de Kennemer Golfclub. Er zouden overwinningen in vijf majors en 71 andere toernooien wereldwijd volgen. Ballesteros won altijd op spectaculaire wijze. Zijn eerste Britse Open won hij in 1979 na een miraculeuze herstelslag vanaf een parkeerplaats. Seve deed dingen met een balletje en een club die eigenlijk niet konden. Als Ballesteros weer eens door de knieën ging om een bal onder een boom door met een curve richting green te transporteren, hield het publiek de adem in: als dat maar goed gaat. Bijna altijd ging het goed.

Ballesteros heeft al meer dan twee jaar geen toernooi gewonnen. De magie is weg. De wanhopige Spanjaard ging ver in een poging de oude, vertrouwde swing terug te vinden. Met een van de vele swing-goeroes bij wie hij zijn heil heeft gezocht, toog Seve naar de woestijn van Arizona. Een doos met foto's waarop Ballesteros met een slechte swing stond afgebeeld, verdween in een diepe kuil. Zand erover, opnieuw beginnen. Maar Seve slaat het merendeel van zijn drives nog steeds scheef. Hij lijdt zichtbaar, maar trots houdt hem op de been. “Stoppen met golf? Nog lang niet. Ik heb zoveel gekregen in het leven dankzij golf. Blijkbaar is het nu mijn tijd schuld in te lossen. Dit zal niet eeuwig duren. Ik kom terug op mijn oude niveau.”

Dit weekeinde heeft Ballesteros andere dingen aan zijn hoofd. Zijn Europese team moet op papier de sterkere Amerikanen trachten te weerstaan. Verliezend captain zijn nu de Ryder Cup voor het eerst in Spanje wordt gespeeld, Ballesteros moet er niet aan denken. Hij kan slecht tegen zijn verlies, het verleden heeft dat bewezen. Toen bekend werd dat de Ryder Cup naar Spanje zou gaan, brandde een gevecht los tussen diverse banen. De Ryder Cup huisvesten betekent prestige en veel geld voor een baan. Ballesteros steunde Novo Sancti Petri, een nieuwe door hemzelf ontworpen baan waarin hij ook commerciële belangen heeft. Zijn grootste tegenstander was Jaime Ortiz Patinho, de steenrijke eigenaar van Vaderrama, al jaren genoteerd als de nummer één baan van Europa maar ook de meest exclusieve. Ballesteros schuwde grote woorden niet. “Hoe kun je de Ryder Cup in godsnaam op de meest elitaire club van Europa laten spelen? Dit is een uitgelezen mogelijkheid om golf in Spanje populairder te maken. Als we op een van de meest besloten clubs in de wereld gaan spelen, heeft dat alleen een averechts effect.”

De Spaanse golffederatie noemde hij een kankergezwel. “De heren daar hebben maar een doel: golf moet in Spanje een sport blijven voor de happy few.” Later beschuldigde hij Ortiz Patinho van een poging tot omkoping. Een miljoen gulden zou de beloning zijn voor Seve als hij Valderrama publiekelijk wilde steunen. Toen ook die beschuldiging geen zoden aan de dijk zette, reageerde Ballesteros als een kind dat zijn zin niet krijgt. “Ik heb een paar vrienden, veel kennissen en nog meer vijanden. Ik speel in de toekomst niet meer in Spanje en ik zal geen captain zijn van het Ryder Cup-team.”

Ook dat dreigement hielp niet. Het Europese golf heeft veel te danken aan Ballesteros, maar de Ryder Cup ging naar Valderrama. Toen het eindelijk tot Ballesteros was doorgedrongen dat de nederlaag onafwendbaar was, toonde hij weer eens zijn opportunistische kant. Hij tekende de vrede en verklaarde dat het afgelopen moest zijn met het gekonkel. Hij wilde Europa graag naar een overwinning leiden tegen de Amerikanen. Later vertelde Ballesteros met een glimlach: “Je kunt niet altijd winnen, maar je moet wel tot het uiterste gaan om het te proberen.” Als captain van het Ryder Cup-team zal Ballesteros niet anders zijn.