Daar zijn ze

Het Nederlands gezin heeft in eigen land afscheid genomen en bij ons verschijnt plots een verhuiswagen voor het nieuwe pand. Van achter de gordijntjes houden de buren hem in 't oog: Zwolle, Rotterdam, Roosendaal, Den Haag.

De ervaring leert dat er duidelijk een verschil is tussen inwijkelingen van boven of beneden de Moerdijk. Voor de verre noorderling is de aanpassing moeilijker dan voor de Brabander die van nature tot dezelfde bloedgroep behoort als de Belg. De nieuwkomer ontvangt de buren individueel of in groepjes tijdens een opendeur, een receptie of een feestje, waar de gêne zeer tijdelijk is en de sfeer relaxter wordt van de geserveerde koffie of thee tot het zwaarder alcoholisch gerief. Wanneer dan een eerste mop met schuine contouren over Hollanders en Belgen de boel wat opvrolijkt worden buren buren voor het leven, want men is niet voor niets zuidwaarts naar Bourgondië afgedaald.

Gezinnen met kinderen assimileren sneller, want de ontmoetingsmomenten zijn veelvuldiger: er zijn de spelmomenten, het alternerend afhalen van school, turnkring, sport. Dan volgen de verjaardagfeestjes, jeugdfuiven, verenigingen, stoei- en vrijpartijtjes en ook al eens een gemengd huwelijk. Maar een Nederlander zei in dat verband: “Bij ons hokken ze meer” en ik verstond 'gokken', wilde al snel een reeks telefoonnummers opgeven voor hulptroepen die gokkers willen afkicken, maar voor 'hokkers' bestaan die niet.

Echt integreren doen de meeste inwijkelingen niet: winkelen gebeurt liefst over de grens, lid worden van een plaatselijke vereniging is echt zeldzaam, voor sociale contacten - van bridge over tennis, golf tot theater en concert - wipt men liever de grens over 'want een grensgemeente ligt zo handig'.

Antwerpen oogt voor hen aardig in de week, niet tijdens het weekend want dan komen die luidruchtige Hollandse dagjesfuivers de boel vertroebelen.

De vele studiedagen over noord-zuid-integratie ronken van de intenties en de rapporten daarover zijn legio, maar daar blijft het bij. De Groot-Nederlandse gedachte is ver af. Al zijn de grenzen verdwenen en ook de douane - die vroeger toch nog de indruk gaf ons land te bewaken.