Alleen bij Ryder Cup huilen golfspelers

Morgen wordt op de meest exclusieve golfclub van Europa de eerste bal geslagen in de Ryder Cup, het belangrijkste golftoernooi ter wereld. Amerika, met Tiger Woods als debutant, is favoriet.

SOTTOGRANDE, 25 SEPT. De Ryder Cup, de tweejaarlijkse ontmoeting tussen de beste golfers van de Verenigde Staten en Europa is een van de grootste sportevenementen in de wereld, qua prestige alleen de mindere van de Olympische Spelen en het WK-voetbal. De 32ste editie gaat morgenochtend om negen uur van start op de baan van Valderrama aan de Spaanse zuidkust. Meer dan een half miljard mensen in 125 landen kunnen er via de televisie getuige van zijn. Golf groeit wereldwijd en de belangstelling voor de Ryder Cup, het mooiste wat de golfsport te bieden heeft, is overweldigend. Dertienhonderd journalisten zullen verslag doen van een toernooi dat tot het eind van de jaren zeventig nauwelijks tot de verbeelding sprak.

De basis voor mooie sport is rivaliteit. De Ryder Cup heeft het lang zonder moeten stellen. Amerika was dermate superieur dat de Ryder Cup niet meer was dan een gezapig onderonsje met een voorspelbare uitslag. Na weer een eclatante zege van de Amerikanen in 1977 kwam de Amerikaanse golfer Jack Nicklaus met het voorstel het team van Groot-Brittannië in het vervolg te versterken met spelers van het Europese continent. In 1985 won Europa met de jonge Spanjaard Severiano Ballesteros als de grote animator voor het eerst sinds 1957. De volgende vijf ontmoetingen kenden steevast een bloedstollende ontknoping.

De Ryder Cup is met geen ander golftoernooi te vergelijken. De golfwereld draait meer dan ooit om geld, maar in de Ryder Cup valt voor de spelers geen cent te verdienen. Er wordt ouderwets gespeeld om de eer, voor het vaderland en het Europese continent. De Europese eenwording mag op andere fronten minder gladjes verlopen, in de Ryder Cup is Europa al jaren één.

Golf is een individuele sport. Topgolfers winnen alleen of verliezen alleen. Maar één keer in de twee jaar maken de topgolfers opeens deel uit van een team. Voor de meesten is dat een loodzware last. “Als je faalt in de Ryder Cup laat je je teamgenoten in de steek. Bij mijn debuut in 1991 kon ik de eerste paar holes nauwelijks ademhalen van de stress”, zegt Colin Montgomerie, de laatste vier jaar de beste golfer van Europa. “De Ryder Cup is tien keer zenuwslopender dan het Brits Open of The Masters.” Davis Love III, vorige maand winnaar van het US PGA, de laatste major van het golfjaar, onderschrijft het. Love III maakte zijn debuut in 1993 op de Belfry in Engeland. Het was 's ochtends vroeg, de dauw bedekte de fairways, maar duizenden toeschouwers hadden zich al rond de eerste afslagplaats verzameld. Love III stond letterlijk met knikkende knieën op de baan en kwam terug op een eerder gemaakte afspraak met zijn partner Tom Kite. “Sla jij toch maar als eerste af Tom, ik zie het niet zitten.”

Die immense druk ten spijt wil iedere Amerikaanse of Europese golfer zich kwalificeren voor de Ryder Cup. Tiger Woods informeerde na zijn spectaculaire overwinning in The Masters jongstleden april direct naar zijn positie in het Ryder-klassement. “Ben ik al zeker van kwalificatie?” Woods speelde zich uiteraard in het team. Met zijn teamgenoten arriveerde hij afgelopen maandag per Concorde in Spanje, met een opdracht van Bill Clinton, zelf een fervent golfer op zak. “Bring back the cup.” Ruim een jaar geleden was Woods nog student, nu is hij een van de meest bewierookte atleten in de wereld.

Alle leden van het Europese team willen het zondagmiddag in de singles opnemen tegen Woods, de “biggest scalp” in het Amerikaanse team. “We zijn niet bang voor Tiger”, integendeel zegt Seve Ballesteros, non-playing captain van het Europese team. Mijn twaalf spelers kunnen stuk voor stuk van Tiger winnen.” De reactie van Woods: “Seve heeft gelijk, maar ik kan in ieder geval ook van alle spelers uit zijn team winnen.”

De Verenigde Staten zijn favoriet bij de bookmakers, maar dat zegt weinig. De uitkomst van de Ryder Cup is niet meer te voorspellen. Twee jaar terug maakte Europa de laatste dag een hopeloos lijkende achterstand goed. Na de winnende putt vielen spelers elkaar huilend in de armen. Duizenden meegereisde Europese supporters zwaaiden met vlaggen en zongen liederen. Dat kan in golf alleen tijdens de Ryder Cup.