Wereldtitel mountainbike Pallhuber

CHATEAU D'OEX, 22 SEPT. Mountainbiker Hubert Pallhuber heeft zijn revanche op de Italiaanse wielerbond. Vorig jaar vond deze de renner niet goed genoeg om mee te strijden om de olympische titel. De gelouterde profs Luca Bramati en Daniele Pontoni kregen toen de voorkeur.

Ze faalden. Gisteren bewees Pallhuber meer in zijn mars te hebben. Met de wereldtitel rekende hij in het Zwitserse Chateau d'Oex af met de critici die meenden dat hij zijn leven lang veroordeeld zou zijn tot het behalen van troostprijzen.

Pallhuber liet de Deen Djernis, drievoudig wereldkampioen, en zijn landgenoot Bramati achter zich.

Bart Brentjens, de Nederlandse mountainbiker sloot de wereldtitelstrijd af met een zucht waarin zijn hele seizoen lag opgesloten. Ruim zeven minuten na de winnaar kwam er een einde aan een maandenlang durende lijdensweg. De elfde plaats na een martelgang van 51 kilometer over houten bruggen, door diepe dalen, over smalle bergpaadjes en rustig kabbelende beekjes paste precies in de uitslagenreeks die de olympisch kampioen cross country in 1997 neerzette. In wereldbekerwedstrijden, de VTT/Tour de France en het WK speelde hij geen rol van betekenis.

De druk van het moeten presteren na zijn olympische triomftocht, de ongekende aandacht voor zijn persoon bij races over de hele wereld, de tegenvallende resultaten en onlangs het zware ongeluk van zijn manager en zwager Gert-Jan Theunisse knakten de sterke benen en de weerstand van de doorgaans montere Nederlander.

Zoals zo vaak dit seizoen verkrampte de Limburger direct na de start. Op de eerste beste klim blokkeerde hij al. “Ze vertrokken als gekken. Ik blies in mijn poging te volgen mezelf op”, zei Brentjens. Na twee ronden kwam de Nederlander beter in zijn ritme en liep het verschil met de toppers Pallhuber, Djernis, Bramati en Frischknecht nauwelijks meer op. “Ik miste gewoon scherpte om mee te doen. Ik durfde nauwelijks risico te nemen. Dat scheelt gauw twee tot drie seconden in elke bocht.” (ANP)