'Smulders moet zichzelf leren verkopen'

Bokser Eddy Smulders (34) strijdt vanavond in Aken om de wereldtitel in het halfzwaargewicht. Over een talentvolle maar onbekende vuistvechter. “Eddy heeft nooit begrepen dat hij de publiciteit moet zoeken.”

AKEN, 20 SEPT. Onbekend maakt onbemind. Vraag het Eddy Smulders. Sinds 1989 knokt de bokser uit Eindhoven zich een weg omhoog in het profgilde. Zijn erelijst vermeldt 34 overwinningen, 1 nederlaag en 26 knock-outs. Het is een indrukwekkende staat van dienst, maar erkenning en waardering bleven tot dusverre uit voor de vuistvechter met het zachtaardige gemoed. “In de rest van Europa word ik overal op straat herkend, in Nederland zien ze me niet staan”, constateerde Smulders deze week een tikje mismoedig.

Kenners en volgers roemen de verwoestende stootkracht van de oud-kickbokser en voor sommigen gaat Smulders door het leven als de beste Nederlandse bokser sinds Bep van Klaveren, de legendarische Rotterdammer die in 1928 de gouden medaille won bij de Olympische Spelen in Amsterdam. Wat The Dutch Windmill kon, kan Fast Eddy, vonden de kenners. Het wachten was op dat ene grote gevecht, een strijd om een officiële wereldtitel waarin Smulders zijn gaven zou tonen ten overstaan van een miljoenenpubliek.

Die kans doet zich vanavond voor wanneer de 34-jarige Brabander de ring betreedt voor een gevecht om de wereldtitel in het halfzwaargewicht. Plaats van handeling is de Tivoli Eissporthalle in Aken en als tegenstander vindt Smulders een Amerikaan tegenover zich, de 29-jarige Lou Honeyboy del Valle. “Eddy staat zaterdag met een moker in zijn hand. Meer hoef ik niet te zeggen”, sprak coach Hennie Thoonen deze week toen hem gevraagd werd naar de kansen van zijn pupil.

Inzet van het treffen is de kampioensgordel van de World Boxing Association (WBA). Binnen de versplinterde bokswereld geldt de WBA als een bond van naam en faam. De kampioen van deze Amerikaanse organisatie behoort tot een select gezelschap boksers wier naam met ontzag wordt uitgesproken. Evander Holyfield, de wereldkampioen der zwaargewichten en de bedwinger van Iron Mike Tyson, is het onverschrokken boegbeeld van de WBA.

Als Smulders slaagt in zijn opzet treedt hij voorgoed uit de schaduw van zijn landgenoten Regilio Tuur, de oud-kampioen van de bescheiden World Boxing Organisation (WBO), en Don Diego Poeder, titelhouder bij de al even onbeduidende World Boxing Union (WBU). “Op basis van zijn kwaliteiten heeft Eddy recht op waardering van het grote publiek”, zegt oud-bokser Arnold Vanderlijde. Maar de realiteit is anders, constateert de Limburger die zelf nooit toetrad tot de rijen der professionals. “Vraag op straat wie Eddy Smulders is en iedereen zal je het antwoord schuldig blijven.”

Boksen geniet een geringe populariteit in Nederland. Maar in de ogen van Vanderlijde heeft Smulders zijn geringe status voor een groot deel aan zichzelf te danken. “Boksen is meer dan een paar klappen uitdelen. Het is ook show, een commercieel circus waarin een bokser zichzelf moet verkopen. Eddy heeft dat nooit helemaal begrepen. Hij is een bescheiden mens en daarom niet iemand die de publiciteit zoekt.”

Nee, dan Regilio Tuur. Als een van de weinige Nederlandse boksers, om niet te zeggen de enige, verstond de geboren Surinamer de fijne kneepjes van het vak. In Amerika gaf hij jarenlang zijn ogen en oren de kost. Met als gevolg dat de kleine Rotterdammer zowel voor, tijdens als na de door hemzelf geregisseerde gala-voorstellingen optrad als zijn eigen pr-functionaris. In een met Amerikaanse kreten doorspekt mengelmoesje wilde hij iedereen doen geloven dat zijn titel en zijn bond wel degelijk aanzien en prestige genoten.

Voormalig Europees kampioen Rudi Koopmans, in de jaren zeventig en tachtig een grootheid tussen de touwen, beschouwt Tuur als het schoolvoorbeeld van een gewiekst zakenman. “De bond van Smulders is beter dan die van Tuur, maar dat maakt weinig uit. Als wereldkampioen heb je wat bereikt. Tuur was gewoon een goede bokser. Hij heeft zijn capaciteiten goed uitgebuit. Hij koos zijn eigen tegenstanders uit. Zo had hij tot 2090 kampioen kunnen blijven. Mooi toch?”

Over de capaciteiten van Smulders is Koopmans minder te spreken. “Een beperkte bokser met weinig techniek. Maar wel een karakterjongen met een harde linkse en rechtse die er staat als hij er moet staan.” Koopmans wijt de geringe uitstraling van Smulders voor een deel aan zijn begeleidingsteam. “Hij is groot gemaakt door manager Rühling en de tegenstanders die voor hem uitgezocht werden, spraken het bokspubliek niet aan.”

Zelf wijst Smulders ook Rühling aan als degene die zijn grote doorbraak in de weg heeft gestaan. De bejaarde manager uit Zandvoort beloofde hem jarenlang gouden bergen, maar slaagde er nooit in een gevecht om de wereldtitel te arrangeren. Het aanstaande gevecht om de WBA-gordel heeft Smulders te danken aan Klaus-Peter Kohl, de Duitse promotor die hem begin dit jaar in de armen sloot.

Coach Thoonen huldigt een soortgelijk standpunt als Smulders, maar wijst daarnaast op een factor die door velen over het hoofd wordt gezien. Volgens de gepensioneerde stratenmaker is zijn pupil vooral het slachtoffer van zijn eigen kracht. “Eddy is een bruut, een geweldenaar met een enorme staat van dienst. Niemand durft het tegen hem op te nemen. Vooral de kampioenen kijken wel uit, want ze weten dat ze een geweldig pak slaag krijgen van Eddy.”