Wormen uit drollen

Hondendrollen zijn niet alleen smurries waar je smerig over uit kunt glijden. Nog erger is als je ongemerkt een restje hondenpoep inslikt en daar behoorlijk ziek van wordt. Van kattenpoep kun je dezelfde ziekte krijgen. Slik je vaak honden- of kattenpoep in? Vast niet expres.

Het idee is al tamelijk smerig. Maar toch, als je voetbalt of volleybalt op een grasveldje en op de grond valt, dan kun je met je handen op een plaats terechtkomen waar een tijd geleden een hond heeft gepoept. De drol kan al uit elkaar gevallen zijn tot brokjes die precies op zand lijken. Of als je met je handen een gat graaft in de tuin om te zaaien of een plantje te planten, dan kun je langs een door de poes keurig begraven half verteerde kattendrol schrapen. Daarna veeg je een druppel van je neus, wist wat zweet van gezicht, of strijkt de haren uit je ogen, daarna hoef je alleen je lippen nog maar af te likken. Of je pakt een snoepje vast voordat je het in je mond stopt. Dan heb je een spoortje poep binnen. Zonder dat je het ruikt. Gelukkig ook zonder dat je het proeft.

Toch kun je dan besmet zijn met wormeneitjes uit de poep. Het zijn eitjes van een worm met de familienaam Toxocara. Een hond raakt besmet doordat hij een drol van een ander besnuffelt, of iets van de grond eet op een plaats waar vergane hondenpoep ligt. Uit de rijpe wormeneitjes kruipt eerst een larve. Dat gebeurt in de dunne darm van de hond of kat. De larven zijn een paar millimeter groot. Ze graven door de darmwand naar de bloedbaan en kruipen lever, longen of luchtwegen in. De larven veranderen in wormen die in de dunne darm leven. Ze leggen er duizenden eitjes die met de poep de hond uit gaan. Er zijn altijd wel honden en katten die wormen hebben. Hoeveel het er zijn weet niemand goed, maar in alle drollen die de besmette dieren iedere dag buiten draaien zitten miljoenen en nog eens miljoenen eitjes.

Honden en katten moeten zo nu en dan eens een medicijn krijgen waar de wormen dood van gaan. Ook pasgeboren hondjes kunnen al besmet zijn en moeten daarom als ze een paar weken oud zijn medicijnen tegen wormen krijgen. Jonge hondjes krijgen de wormen vaak al van hun moeder. In honden die ooit besmet zijn blijven meestal wat larven achter. Die kunnen jaren rustig blijven zitten, in een spier bijvoorbeeld. Maar als ze in een vrouwtjeshond zitten die zwanger wordt, dan groeien er weer wormen uit. Die kruipen via de placenta in de baarmoeder naar de nog ongeboren hondjes.

Kunnen er ook wormen door ons lichaam kruipen als we besmet zijn met eitjes van de Toxocara-worm? Nee. In mensen komen wel larven uit de eitjes van de Toxocara-wormen. Maar uit de larven groeien geen wormen. Er is iets wat de larven in ons lichaam niet bevalt. Wat het is, weten we niet. De larven kunnen wel wekenlang door ons lichaam rondzwerven. Via de bloedbaan reizen ze naar longen, lever, de huid, de spieren en soms naar een oog of naar de hersenen. Na een paar weken of maanden gaan ze dood, want je afweersysteem is niet vriendelijk tegen die indringers.

Van die rondkruipende larven kun je wel ziek worden. Koorts krijg je er meestal van, vaak pas een paar weken nadat je eitjes uit poep hebt binnengekregen. Als er een dokter bij komt en hij voelt onder je ribbenkast je buik dan merkt hij dat je lever een beetje hard en opgezet is. Soms heb je ook een hele tijd buikpijn. De ziekte gaat meestal vanzelf over en vaak denkt niemand er aan dat er wormenlarven in je hebben rondgekropen.

Een enkele keer veroorzaken de larven ernstiger ziekten. Soms komt er een larve in je oog terecht. Die kan er van binnenuit naar toe gestrompeld zijn, maar je kunt ook een rijp eitje dat aan je hand zat in je oog hebben gewreven. In elk geval krijg je dan een oogontsteking. Longontsteking kan ook, als de larven daar gaan zitten. En als je afweersysteem helemaal overstuur raakt van de larven, kun je zelfs een bloedvergiftiging krijgen waar je bijna dood aan gaat. Maar dat gebeurt bijna nooit.

Tegen de larven is niet veel te doen. Je kunt er wel geneesmiddelen tegen slikken, maar als dan alle larven tegelijk dood gaan, komen er zoveel gifstoffen vrij dat je daar weer vreselijk ziek van kunt worden. Meestal gaan de larven vanzelf dood. Het beste kun je niet gaan spelen op een veldje waar honden mogen poepen. En mensen moeten hun honden al helemaal niet op jullie speelveldjes laten poepen. En je moet je handen wassen voor je gaat eten, maar dat wist je zeker al.