Schoolbord

De moeder van mijn vriendin Angela werkte. Mijn moeder werkte niet, de moeders van andere vriendinnen ook niet; zij was een uitzondering. Toen ik het hoorde vond ik het echt jammer voor Angela dat haar moeder niet thuis was als ze uit school kwam.

Maar haar moeder had alles heel goed georganiseerd; er hing een lijst in de keuken met de taken die iedereen moest doen. Angela had twee broertjes, de J.'s genoemd, omdat hun namen allebei met een J. begonnen. De ene week moest Angela de afwas doen, J.1 de schoenen poetsen en J.2 de was uithangen; de week daarna werd er gewisseld. Ieder kind moest natuurlijk ook zijn eigen bed opmaken.

Ik vond dat lijstje fascinerend; ik las het aandachtig, alsof ik zelf plotseling lid van dat gezin zou worden en mij daarop moest voorbereiden. Ze hadden ook een schoolbord in de keuken, met belangrijke boodschappen en advies, en dat bewonderde ik ook. Wij hadden geen lijstje, ook geen schoolbord; mijn moeder werkte niet.

Toen Angela haar eerste vriend kreeg, en die kreeg ze heel vroeg, bracht ze hem op een avond mee naar huis. Haar moeder ging discreet de was vouwen (of wat op de lijst stond), maar de J.'s liepen met Angela mee de kamer in. Ze hadden een jongenspop, een Action Man, met kleren, wapens en een rubberboot, en daar, in de kamer, voor Angela en haar vriend die op de bank zaten, begonnen ze Action Man heel langzaam uit te kleden. Een soort striptease was het.

Nu kunnen we erom lachen maar toen niet; maandenlang heeft Angela alleen maar door middel van boodschappen op het schoolbord gecommuniceerd met die vreselijke J.'s. Het duurde even voor ze een nieuwe vriend had.