Wereldleed

Naam: Anneke Schornagel

Leeftijd: 52 jaar

Beroep: bibliothecaresse

“Dagelijks selecteer ik artikelen uit dag- en opiniebladen voor de knipselmappen in de bibliotheek. Ik zie vijf uur per dag letters en dat nu alweer zo'n acht jaar. Ik ben een snelle lezer geworden. Aan een kop en enkele alinea's heb ik doorgaans genoeg om te bepalen waar het artikel thuishoort. Soms laat ik mijn oog wat langer op een artikel rusten, maar de verleiding te gaan zitten lezen, heb ik niet. Het werk moet af, dat is heel simpel. Het is niet saai, nieuws is nooit saai. En ik weet van veel dingen een beetje, maar van niets het fijne. Dat vind ik voldoende. Ik heb geleerd afstand te nemen van wat ik op mijn werk lees. Ik zie de ellende in de wereld in veelvoud aan me voorbijtrekken. De honger in Afrika of de zaak-Dutroux, daar kan ik wel verdrietig van worden.

Thuis heb ik geen abonnement op een krant, die behoefte heb ik niet meer. Liever zit ik na het avondeten met een fictieboek in een hoekje. Tolkien vind ik heerlijk, of Umberto Eco. Het plezier in lezen heb ik door mijn werk nooit verloren. Wekelijks lees ik twee à drie boeken, meestal tegelijkertijd, en een dag zonder gelezen te hebben, komt nauwelijks voor. Het lijkt me afschuwelijk als het papieren boek zou verdwijnen. Je hoort dat wel eens zeggen, maar ik geloof er niet in. Je kruipt toch liever met een boek bij een knapperend haardvuurtje dan dat je met een laptop op de bank zit.

Er loopt een scheidslijn tussen het lezen voor mijn werk en dat in mijn vrije tijd. Zelden neem ik een artikel mee om het thuis nog eens te lezen. Daar heb ik mijn wand met ontelbare boeken. En ja, ze staan min of meer op alfabetische volgorde. Typisch iets voor een bibliothecaresse misschien.''