Ondersteboven van de kroonprins

En hoe zullen wij hem ontvangen als hij komt, áls hij komt? In een cel van twaalf vierkante meter, goed verwarmd en met schoon beddegoed? Wij hebben het ditmaal niet over Bouterse, maar over Radovan KaradEÉc. Vrij Nederland heeft, als primeur, informatie gekregen over hoe deze Bosnische beer, indien geschoten, zal worden opgeborgen in Scheveningen.

KaradEÉc krijgt een fonteintje en een wc in zijn cel, misschien zelfs een douche. Hij kan naar de kapper, mag eigen kleren dragen, mag telefoneren. Mocht deze psychiater geestelijke hulp nodig hebben, dan kan hij een beroepsgenoot consulteren. ( “Collega, vindt u ook niet dat ik volstrekt normaal ben?”)

Verschillende landen - waaronder Iran en Pakistan - hebben zich al bij het Joegoslavië-tribunaal gemeld om hem gastvrijheid te bieden na een eventueel vonnis. Maar of hij daar een fonteintje in de cel krijgt is niet zeker.

Hervormd Nederland is ook op zoek, en wel naar de echte Jezus. Volgens dat blad is er een recente Jezus-hausse, met een nauwelijks te stuiten stroom boeken. De ene theoloog geeft als verklaring dat de dogmatische kaders afgeschud zijn, de andere trekt een vergelijking met de emoties rond Diana - mensen willen een voorbeeldige held of heldin.

De gedachte dat er wetenschappelijks niets nieuws te zeggen is over Jezus, is volgens theoloog Gilles Quispel achterhaald door de ontdekking van het Thomas-evangelie in 1945. De Heiland doet daar uitspraken die niet in het Nieuwe Testament staan, zoals: 'Zalig de mens die geleden heeft, hij heeft het leven gevonden'. Dat is geen geringe tekst, zegt Quispel, het is een antwoord op de verschrikkelijkste vragen van het menselijk leven.

Een antwoord? Voor mij is dat een verschrikkelijke uitspraak die juist vragen oproept. Maar ook dat mag, want volgens de postmoderne theologen van HN gaat het er niet zozeer om wie en wat Jezus werkelijk was, maar wat hij nu voor een ieder betekent.

Dat is een vraag, die schrijver Willem Jan Otten vermoedelijk ook bezig houdt. In een interview met Vrij Nederland vertelt hij zijn Werdegang van rationalistisch Kousbroek-bewonderaar (o.a. leven en masturberen zonder schaamte) tot rooms-katholiek gelovige. Otten erkent dat er geen bewijs is voor de onsterfelijke ziel, dat Kousbroek en Van Heerden volgens alle redelijke redeneringen gelijk hebben als ze zeggen dat er niets na de dood is - maar niettemin.

De prachtige foto bij het artikel, van Bert Nienhuis, zegt alles: Otten voor de vestinggracht van Naarden, met achter zijn rechterwang een regenboog die opstijgt naar de hemel. Achtergrond: calvinistisch grijs.

Otten mag zich bezig houden met leven na de dood, Elsevier heeft een onderzoek gedaan na de periode net daarvóór. Dat blad heeft uitgezocht wat de beste 20 ziekenhuizen zijn in Nederland, althans volgens vierhonderd ondervraagde medici. Academische Ziekenhuizen komen er goed uit, Utrecht staat nummer één. Helaas missen we in het onderzoek essentialia als: Hoeveel verwijtbare fouten maken uw artsen en verpleegsters? Hoeveel wondinfecties na operaties? Hoeveel klachten zijn er? Maar dat komt allemaal wel, mettertijd.

Wie ook komt, is kroonprins Willem Alexander. Verschillende weekbladen, zoals Elsevier ('De koning komt'), De Groene Amsterdammer en HP/De Tijd geven nog enig commentaar op het televisie-interview. Onveranderlijk positief, republikein Sylvain Ephimenco in De Groene zelfs ondersteboven van ontzag en bewondering. Het is kennelijk not done om te vragen, waarom Witteman zo veel vragen niet heeft gesteld. Bijvoorbeeld, wat de prins zo aardig vindt aan jagen; waarom hij zich zo verwant voelt aan Juliana (Greta H?), wat hij denkt van de monarchie als instituut. Ook zou ik graag willen weten, hoe diep de vragen van tevoren zijn besproken. Maar als public-relations-excercitie is de actie fenomenaal geslaagd, dat moet gezegd worden, en dat zeggen de bladen dan ook. Wie heeft ooit getwijfeld aan de invloed van televisie?