Afrikaanse balletdanser verrast Twente

ENSCHEDE, 17 SEPT. Een exotische verrassing in een uit drie Zweedse en zeven Noorse voetballers opgebouwde betonnen muur zette gisteravond de toon voor de vijfde achtereenvolgende deceptie voor FC Twente in de Europa Cup. Met wervelende solo's en een geraffineerd afgedwongen strafschop zette Mamadou Diallo een meer dan sierlijke handtekening onder de 1-0 zege van Lillestr, die de ploeg van Hans Meyer over twee weken voor een welhaast onmogelijke opgave plaatst.

Mocht FC Twente wederom al in de eerste ronde van het UEFA-Cuptoernooi worden uitgeschakeld, dan zullen de gedachten in Enschede ongetwijfeld uitgaan naar het soms adembenemende optreden van een Senegalese spits die waarschijnlijk niet lang meer in Noorwegen zal blijven. “Ik hoop dat Mamadou in elk geval over twee weken nog bij ons is”, grapte Even Pellerud, coach van het momenteel slechts als achtste gerangschikte Lillestr. Voor het schamele bedrag van 1 miljoen gulden werd Diallo weggeplukt bij het Turkse Zeytinburnu uit Istanbul.

Na zijn hoofdrol in het eerste duel met het machteloze FC Twente zal de 26-jarige aanvaller vermoedelijk voor een veel hoger bedrag mogen vertrekken, want Diallo beschouwt zijn verblijf bij de Noorse middenmoter slechts als een tussenstation. De grassprieten kleefden nog aan zijn voorhoofd, toen hij hardop een sollicitatiebrief leek voor te lezen. “Ik scoor altijd en overal”, luidde de eerste zin. Met drie goals tegen Dinamo Minsk loodste Diallo zijn club door het voorportaal van de UEFA Cup en zijn doelpunt in Enschede zou wel eens van kapitaal belang kunnen zijn geweest.

Hij stond eenzaam aan het front bij Lillestr, dat zich net als het nationale elftal niet geneert voor een destructieve strategie. Maar Diallo toonde zich een balvaardige artiest, die voor rust zijn eerste bewaker Nico-Jan Hoogma tot wanhoop dreef en ook regelmatig dolde met diens assistent én tweede cipier André Karnebeek. Levensgevaarlijk bleek Diallo in het een-tegen-een duel en Twente-coach Meyer bromde dan ook dat zijn elftal zelfmoord had gepleegd door de Senegalees in de 24ste minuut zo ver te laten komen.

Toen dartelde Diallo vanaf de zijlijn in een vloeiende beweging langs Hoogma en liet hij zich vervolgens slim vallen, nadat doelman Sander Boschker hem de weg op de achterlijn had versperd. De Cypriotische arbiter Georgiou aarzelde ten onrechte geen seconde, en Diallo nam het geschenk dankbaar in ontvangst: 0-1. In de slotfase van de eerste helft liet de spits uit Dakar zich nog twee keer gelden en telkens wanneer de Afrikaanse pingelaar in balbezit kwam was het “alarmfase een”, zoals coach Meyer verzuchtte.

De mooiste actie reserveerde de uitblinker van Lillestr voor de 67ste minuut. Als een balletdanser ontweek Diallo de Twente-spelers Ter Avest, Van Halst en Karnebeek en slechts met pijn en moeite wist doelman Boschker de finale doodsteek te voorkomen. “Ik hoop dat ik mijn visitekaartje heb afgegeven”, zei Diallo met een glimlach. Zijn volgende werkgever haalt tevens een acteur in huis, want na een domme handsbal en het wegtrappen van de bal kreeg Diallo een gele kaart en zijn kramp was verdwenen toen het laatste fluitsignaal had geklonken.

Hoofdschuddend had zijn trainer hem gevolgd. “Diallo blijft me verbazen”, vertelde Pellerud, voor zijn aanstelling bij Lillestr coach van het Noorse vrouwenelftal. “Hij werkt harder tijdens de wedstrijd dan op de training. Zijn frivole karakter vloekt uiteraard met de Noorse mentaliteit. Wij houden vooral van werkers, maar Diallo heeft binnen de kortste keren respect afgedwongen bij zijn medespelers.”

In Turkije kon Diallo niet aarden. “Daar voelde ik me totaal verloren.” Daarom keerde hij terug naar zijn moederland, waar hij als een held wordt vereerd. “Twintig goals in tweeënveertig interlands”, klinkt het vol trots. Maar zijn familie wil het troetelkind ook zien slagen op het hoogste niveau. “Ik heb bij het Zwitserse Sankt Gallen gespeeld, twee jaar in Marokko, een seizoen in Turkije en nu dus in Noorwegen. Van de taal begrijp ik helemaal niets en eerlijk gezegd hoop ik snel bij een Europese topclub te kunnen spelen.”

En terwijl zijn ogen twinkelen: “Zou een Nederlandse club in mij geïnteresseerd zijn?” FC Twente waarschijnlijk niet, want volgens middenvelder Jan van Halst gedijt Diallo vooral in een counterploeg. “Maar die gozer heeft het natuurlijk perfect gedaan”, constateerde de middenvelder, die ook al was verdronken in een woud van Noorse benen. “Het leek wel handbal”, mopperde Van Halst. “Het publiek had net zo goed naar een wedstrijd van Sittardia kunnen gaan kijken.”

Het matige Twente kreeg toch nog drie kansen, omdat vooral de centrumverdedigers van Lillestr een kwetsbare indruk maakten. De net op tijd herstelde spits John Bosman zag zijn kopballen echter met enig fortuin gepareerd door de Zweedse doelman Kihlstedt. Met de handen in de zij zag Mamadou Diallo het goedkeurend aan. Lachend: “Wij hebben bij Lillestr al tien verdedigers, dan hoef ik dat toch niet te doen?”