AARDAPPEL, ANDERS DAN ANDERS

Het gekookte aardappeltje staat nog steeds vier keer per week op het menu van het gemiddelde Nederlandse gezin, zo bleek uit een artikel van Remmelt Otten in het Zaterdags Bijvoegsel. Daarin werd de ontstaansgeschiedenis beschreven van een blijkbaar succesvolle ovensaus voor aardappels: Aardappel anders, gecreëerd ten behoeve van de omzetverhoging van Van Den Bergh Foods.

De consument wordt door de voedselindustrie gepaaid met steeds meer overbodige gemaksproducten in de keuken opdat hij nog meer achterover kan leunen in zijn luie stoel. Viermaal per week ovensaus uit een potje over de aardappels van de kookflauwe consument, dat tikt lekker aan op de kassa. Kant-en-klaar-sauzen zijn in Nederland het 'Sesam open U' van de voedselindustrie, die goed op de hoogte is van de zwakke plekken van zijn pappenheimers.

Vier betawetenschappers en een handjevol koks bogen zich twaalf maanden lang als Professor Sickbock over het probleem hoe saus uit een potje drie kwartier lang bij een hoge oventemperatuur nat en romig kan blijven tijdens het garingsproces van de plakjes rauwe aardappel die ze moet omsluiten. Toen het antwoord eenmaal daar was, duwde een slordige zes miljoen gulden aan reclamecampagnes de consument als een mak schaap naar het sauzenschap in de supermarkt. In mijn huis-tuin- en keukenkringen heb ik echter nog niemand horen kirren over die blubberige, bremzoute, muf geurende kant-en-klaarsauzen voor aardappels. Het resultaat is net zo treurig als de jongeman die bij de kassa van de grootgrutter werd gesignaleerd met dertig kant-en-klaar pizza's in zijn kar waarmee hij weer voor een maand onder de pannen was. Iedere avond pizza uit de diepvries of een paar maal per week aardappel anders uit de oven, het moet nog kwellender zijn dan de waterdruppel van Edgar Allen Poe. “Onze missie is te industrialiseren wat de huisvrouw nog met de hand maakt”, liet directeur Gunning van Van den Bergh Foods zich ontvallen in voornoemd artikel. Zo'n uitspraak is een regelrechte aanval op ieders zelfstandigheid, creativiteit en welbevinden in de keuken. Welnu, mijn missie is een stokje te steken voor die geplande goudroof uit onze keuken. Weg met de Sickbock-sauzen. Om aardappels viermaal per week daadwerkelijk anders te laten smaken moet een mens natuurlijk wel iets meer doen dan een potje saus leeggieten boven een ovenschaal. Zo levensbedreigend qua inspanning is dat toch niet? Opdat de liefhebbers hun natte maaltijdpiepers voortaan zelf en zonder kopzorgen kunnen bereiden, hierbij een van de vele mogelijkheden voor aardappels anders dan anders. Bereiding: Snijd de aardappels in duimdikke repen en snijd de olijven in stukjes. Verhit de olie in een hapjespan en fruit hierin de uien onder regelmatig roeren tot ze zacht worden. Voeg de tomaten samen met hun sap toe en prak ze fijn in de pan. Doe aardappels en olijven erbij en schep alles even om. Giet er zo veel warm water bij dat de aardappels net niet onderstaan en voeg een weinig zout toe (de olijven brengen hun eigen zout mee). Breng alles aan de kook en stoof de aardappels 25-30 minuten in gesloten pan op laag vuur, of tot ze gaar zijn en het stoofvocht is gereduceerd tot een heerlijk dunne saus. Proef de saus op zout en maal er peper naar wens over. Het is iets meer werk maar uiteindelijk staan de aardappels even snel op tafel als bij zo'n gemaksgratin uit de oven. Bovendien - en dat is pas echt belangrijk - is dit aardappelgerecht bereid met eerlijke, tastbare ingrediënten. In een tijd als deze is dat beslist geen overbodige luxe.

Voor vier personen als bijgerecht: 500 gram vastkokende aardappels, geschild

4 eetlepels olijfolie

250 gram uien, gepeld en in dunne schijfjes

400 gepelde pruimtomaten in blik

200 gram groene olijven, ontpit

zout & zwarte peper