Dit zijn de Zapatisten

Niet meer dan twee weken duurde de gewapende opstand van de Zapatisten in de zuidelijke Mexicaanse deelstaat Chiapas. Op 1 januari 1994 kwamen een paar duizend met bivakmutsen en roestige geweren bewapende Indianen uit het oerwoud te voorschijn. Ze noemden zichzelf het Zapatistisch Bevrijdingsleger (EZLN) en bezetten verscheidene steden en dorpen.

“Ik, eh.. ik ben Marcos”, antwoordde een woordvoerder van de Indianen op plein van het stadje San Cristobal de Las Casas op een vraag van een journalist. Sindsdien is deze man met zijn pijp in zijn bivakmuts het symbool van deze bijzondere post-moderne guerrillabeweging.

Geen dreunende communiqués, maar schertsende brieven en gedichten die per fax en internet over de wereld worden verspreid. Iedereen wordt door de 'sub-commandante' zoals Marcos zichzelf noemt op de hak genomen. Niet in de laatste plaats zijn eigen imago. “De sub, die in de jungle met gevaarlijke koketterie het design van zijn skimuts verbetert”, ondertekent hij zijn brieven.

Al in februari 1994 werd met de Mexicaanse regering een staakt-het-vuren getekend. Twee jaar later volgde een vredesakkoord, waarin de regering de twintig miljoen Mexicaanse Indianen rechten, land, scholing en zelfbestuur beloofde. Tot op de dag van vandaag weigert president Zedillo echter de door hemzelf ondertekende akkoorden uit te voeren. In plaats daarvan heeft hij het leger gestuurd. Sinds de akkoorden zitten subcommandante Marcos en zijn strijders letterlijk opgesloten in het regenwoud van Chiapas. De vreedzame mars van de Zapatisten op de Mexicaanse hoofdstad is een poging uit het isolement te breken.

Reiziger in Muziek. Te gast zijn de Amerikaanse bariton Thomas Hampson, de Cubaanse pianist Rubén González met zijn zevenmansband en de Gypsies of Rajasthan, nomaden uit de Indiase Thar-woestijn die een muzikaal circusoptreden verzorgen onder de naam Circus Musafir. Ned.3, 11.00-12.00u.