Kroeske jubileert met Joe

2 Meter Sessies, Nederland 3, 19.55-20.26 u.

Gejuich en daverend applaus - maar waar is de artiest? “Dank u wel”, zegt de stagemanager, die er op toe moet zien dat er zo meteen niets misgaat: dan treedt Joe Cocker met zijn acht man tellende band op voor een select publiek van 250 man in Paradiso - geregistreerd door de camera's van het programma 2 Meter Sessies.

Voor de gelegenheid zal de groep niet op het podium maar middenin de zaal staan, op dezelfde hoogte als het publiek dat op een paar meter afstand zit, niet op stoelen maar op de stevige, grote flight cases waarin instrumenten vervoerd worden, of gewoon op de vloer. Een cameraman vraagt sommigen een beetje op te schuiven, anders kan hij er straks niet langs. Het applaus wordt nog eens geoefend.

De omgeving is nieuw voor de 2 Meter Sessies, die altijd worden opgenomen in een kleine muziekstudio. Het programma, dat tien jaar geleden op de radio begon en vandaag zijn vijfde seizoen op tv ingaat, probeert popgroepen zo informeel en ontspannen mogelijk te laten zien.

“Zo'n band als die van Cocker heeft al maanden geoefend in een decor waarmee ze in grote zalen gaan optreden”, zegt presentator en samensteller Jan Douwe Kroeske. “Dit was even een omschakeling voor ze. Op verzoek van Cocker hebben we het eens met publiek in een zaal geprobeerd. Ik heb het gevoel dat we de intimiteit en ontspannenheid van de 2 Meter Sessies behouden hebben, al was het nog een stuk intiemer geweest in de studio: dan hadden ze alleen voor mij en de camera's een optreden gedaan. Het is voor herhaling vatbaar, maar de meeste sessies blijven in de studio.”

Kroeske zegt het jammer te vinden dat de muzikanten hun podiumkleding, zwarte pakken, droegen. “Daar hebben we het van tevoren uitgebreid over gehad. Geen pakken had ik informeler gevonden. Het doorslaggevende argument was uiteindelijk dat de dame die tijdens de tournee alles stoomt en strijkt, al vanaf 's ochtends vroeg hard aan het werk was geweest - ze keek zo beteuterd dat de band het echt niet kon maken de pakken niet te dragen.”

Oorspronkelijk waren de 2 Meter Sessies akoestisch. Evenals in de Unplugged-programma's van MTV lieten popgroepen die normaliter elektrisch versterkt spelen, zich van een soberder, ingetogener kant horen, waarbij de liedjes soms noodgedwongen andere arrangementen kregen.

Het gebruik van elektrische instrumenten is inmiddels niet meer verboden, maar Kroeske spoort de uitgenodige groepen nog wel aan iets anders dan anders te doen. “Laatst hadden we de Eels, die zagen in de gang van de studio een klein pianootje staan, dat ze als basis namen voor de sessie, die heel bijzonder werd. En dEUS deed een sobere akoestische sessie die heel aangrijpend was: je hoorde beter dan ooit dat de nummers die chaotisch lijken, op zich simpele liedjes zijn, die hun basis vinden in de slaapkamer van zanger Tom Barman, in zijn sombere geest.”

Het meest verrast werd Kroeske door de Nederlandse Urban Dance Squad. “Ze hadden aangekondigd dat ze de studio wilden aankleden. Kwamen ze binnen met dertien geestelijk gehandicapte kinderen uit een tehuis. Het idee erachter was dat zulke kinderen vaak een bijzonder gevoel voor ritme hebben - daarom kregen ze allemaal een instrument, zoals triangels en tamboerijnen, waarmee ze enthousiast gingen mee timmeren. Het werd een feest, echt geweldig. Die opname heeft mij ertoe aangezet meer met publiek te experimenteren.”

In Paradiso veegt de strijkdame met een doekje het zweet van de kale kop van Joe Cocker, die met een ernstige blik geroutineerd het volgende nummer inzet. Hij zingt hits als Unchain My Heart en You Are So Beautiful, die met nog drie nummers in de uitzending te zien zijn. Voor hem geen rare fratsen.