Impuls

In hun artikel in NRC Handelsblad van 27 augustus betogen F. Becker en B. Dankbaar dat de hervorming van de verzorgingsstaat ten koste is gegaan van de noodzakelijke modernisering van de economie. Misschien hebben gelukstranen over het succes van het poldermodel hun blik op de causale relatie enigszins vertroebeld.

De hervorming van de verzorgingsstaat, in casu het bezuinigingsbeleid van de afgelopen vijftien jaar, vormde immers juist een integrerend bestanddeel van de modernisering van de economie. De afstoting van overheidstaken door middel van privatisering en verzelfstandiging, de beperking van rechten ontleend aan arbeid, de herziening van het ontslagrecht, van de WAO, de WW en de bijstandswet, de permafrost van het sociaal minimum, dit alles en nog meer beoogde juist de voorwaarden voor de hervorming van de economie te scheppen.

Dat deze modernisering niet als voltooid kan worden beschouwd zou ik overigens niet willen bestrijden, gezien het miljoen huishoudens dat in onze succes-polder zijn voeten niet of nauwelijks droog kan houden.

Vervolgens bepleiten de auteurs een overheidsbeleid op meso- en microniveau waarin ondernemerschap in brede zin centraal wordt gesteld. De overheid zou dit enerzijds moeten stimuleren door bestaande drempels te slechten en initiatieven te faciliteren, en zou anderzijds begrenzing en structuur aan dit ondernemerschap moeten geven.

Het pleidooi voor een overheid die de ondernemingszin bevordert zou ik willen ondersteunen met een concreet voorstel. Draag aan alle sociale diensten op om hun 'vaste' klanten (2 jaar en langer) te enquêteren. Gevraagd moet worden naar wat die klanten wèl kunnen, waar ze goed in zijn, wat ze graag (zouden willen) doen. Organiseer een 'matchmaker' die mensen op grond van hun wensen en mogelijkheden met elkaar in contact kan brengen, beloon dit kansenzoekend gedrag en stel kredieten beschikbaar voor veelbelovende initiatieven.