Column

Lady Di

Diana

Heerlijk zo'n fax die je niet per machine hoeft te versturen en hij kan ook gewoon in het Nederlands. Als je dood bent valt taal namelijk weg. Je kan in een klap iedereen verstaan.

Vanmiddag word je dus begraven. Twee miljoen mensen langs de route, drie miljard voor de buis, onderhand heb je de bloemenveiling van Aalsmeer ontwricht, de Engelse monarchie laten wankelen en je hele land in diepe rouw gedompeld. Ik ben daar echt stil van. Je hele leven niks anders doen dan mooi zijn en een beetje dwarsliggen tegen een wel zeer gevestigde orde en dit is het resultaat. Wie is nou gek? Al die roddelbladenlezers die in je condoleanceregister hele epistels van vier kantjes aan je zitten te pennen of ik, die er helemaal niks van begrijp? Hoe werkt zoiets? Hoe doe je dat?

Wees nou eens eerlijk: wist jij dit? Wist jij dat je zo populair was? Of moet je daar eerst dood voor gaan om je dat te realiseren?

Het is werkelijk onvoorstelbaar.

Hoe is het met je? Verdrietig dat het voorbij is? Voor je kinderen natuurlijk, maar verder toch niet? Die saaie Charles met zijn Camilla, je zure schoonouders en die twee impotent ogende zwagers van je zullen je toch verder jeuken. Daarvoor hoef je toch niet terug. Heb je Charles en zijn vader afgelopen donderdag in hun a-seksuele Schotse rokjes gezien? Jij hebt toch ook een keer zo met hem moeten wandelen? Heb je toen besloten om hem in te ruilen voor een jonger ding?

Eigenlijk was het toch mooi klaar hier op aarde. Je was een opgejaagd dier in de jungle en iedereen wist: die loopt zich een keer totaal te pletter. En dat is dus ook gebeurd.

Ik mag je wel feliciteren met je schitterende einde. Wat een fantastisch slot! Echt van harte. Wie heeft deze finale voor je verzonnen? Met een louche minnaar, opgejaagd door schimmig schuim, in een hele foute Mercedes, bestuurd door een Kluivert met bloed in zijn whiskey, in Parijs, na een dinertje in de Ritz... je krijgt het als kasteelromanschrijver niet verzonnen. Als ik met zo'n script bij mijn uitgever zou komen zou hij waarschijnlijk zeggen: “Dat einde is een beetje te vet. Je moet er een paar ingrediënten uithalen. Anders geloven de mensen het niet.” Waarschijnlijk had hij die scène van een paar weken daarvoor, dat je met die Do op dat ordinaire schip van zijn vader voor de kust van St. Tropez ligt te vozen, ook geschrapt. Onder het motto: zo dom is dat blondje nou ook weer niet. Maar goed, over dat soort zaken hoef jij je geen zorgen meer te maken. Voor jou zit het erop. Je laat een heel volk totaal verpletterd en verdoofd achter en zelf ben je een hele nieuwe wereld ingegaan. Weet je dat een aantal mensen om jou al zelfmoord heeft gepleegd? Om jou schat! Je leest het goed! En dat er ook alweer simpele zielen zijn aan wie je bent verschenen. Je aanhang heeft een hoog Tineke- en Jomandagehalte. Je kunt wachten op het eerste Dianabeeldje dat gaat huilen. Daar hebben die kneuzen ook altijd behoefte aan. Gaat je broer van jullie landgoed een soort Graceland maken? Komt er een McDonalds naast je graf? En een Pizza Hut? Wat is er mis met mij dat ik er niks van snap? Was het je warme knuffel aan de mensen in plaats van een koel handje? Of je mislukte affaires met je buitenechtelijke minnaars? Je strijd tegen je Amstelveense schoonmoeder Elizabeth? Wat is het Di? Leg het me ooit uit, maar ik moet je eerlijk bekennen: voor mij ben je een groot raadsel!

Sinds wanneer? Sinds je dood bent. Daarvoor had ik niet over je nagedacht, maar ik geef toe: ik ben een late leerling. Geniet van je droombegrafenis en hou je haaks. Meet you again, don't know where laat staan when.

Youp