Bridge verbroedert

Ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de staat Pakistan had een groep vooraanstaande Pakistaanse spelers in augustus een internationaal bridgefestival georganiseerd in Karachi.

Het thema was vriendschap. Speciale gast vormde het bridgeteam van buurland India. Sinds de onafhankelijkheid van het subcontinent in 1947 zijn de verhoudingen tussen beide naties nogal wankel gebleken (Kashmir, grote godsdienstige tegenstellingen). Drie onderlinge oorlogen zijn al achter de rug. De spelers denken er het hunne van: “Al die ellende wordt op regeringsniveau uitgevochten. Of tussen de massa's, die zich laten meezuigen door fundamentalistische manipulaties. Handels- en sportcontacten daarentegen zijn minder vatbaar voor de politiek of godsdienstige starheid.”Het toernooi, met afvaardigingen uit Indonesië, Polen en Frankrijk en natuurlijk uit het subcontinent zelf, was behoorlijk sterk bezet. Een aantal van deze teams, waaronder Pakistan met Zia Mahmood, behoort tot de wereldtop. Nederland was vertegenwoordigd door Hans Melchers, die op persoonlijke titel een viertal had ingeschreven. De Hollanders, die tot twee ronden voor het einde nog derde stonden, werden uiteindelijk elfde. De finale werd gewonnen door Indonesië dat Frankrijk met 45 imps verschil versloeg.

Het toernooi-management was in handen van Ton Kooijman, die op dat gebied internationale faam heeft verworven. Hij wordt overal ter wereld gevraagd voor het leiden van kampioenschappen. Ook in eigen land wordt de expertise van Kooijman veelvuldig gevraagd. Toch is zijn positie niet geheel en al onomstreden. Als superbobo heeft Kooijman, vaak als voorzitter, zitting in veel belangrijke commissies van de bridgebond. Te veel naar de zin van zijn criticasters, die vinden dat de kwaliteit van zijn beslissingen te lijden heeft onder zijn bestuurlijk kannibalisme.

Onlangs nog was Kooijman als voorzitter van de Bestuurlijke Commissie Topbridge (BCT) het mikpunt van kritiek vanwege falend beleid ten aanzien van het Nederlands team. Gebrek aan visie van de BCT vormde voor maecenas Melchers (dezelfde!) de belangrijkste reden om zijn sponsoractiviteiten stop te zetten. Op weg naar Karachi voltrok zich evenwel een wonder. Melchers heeft alsnog toegezegd de mogelijkheid te bestuderen om nu zelfs tot het Olympisch jaar 2000 het Nederlandse open team ruimhartig te ondersteunen. Wat voor hem doorslaggevend is, is dat in het team slechts plaats is voor de sterkste spelers. Die zullen, met vers in het geheugen het plotselinge wegvallen dit seizoen van de topparen Leufkens-Westra en Muller-De Boer, zich zwart op wit dienen te verbinden aangegane verplichtingen jegens hun land na te komen. En zo kwam het dat ergens boven de Arabische Zee Kooijman vanuit het vliegtuig een persbericht met een hernieuwde liefdesverklaring van Melchers de wereld in kon zenden. Bridge verbroedert niet waar? Ook op het subcontinent.

Op onderstaand spel uit Karachi geeft de partner van Hans Melchers, de jonge Oscar Nettl, blijk van prima technisch inzicht:

Zuid gever

Noord

OW kw.

AV53

8732

107

H98

West

Oost

B10762

8

4

B95

AV65

HB982

A75

B1063

Zuid

H94

AHV106

43

V42

Nettl speelde 4 vanuit zuid, nadat west een keer in schoppen had tussengeboden. In deze manche zijn vier potentiële verliezers: twee in ruiten en twee in klaveren. De leider nam de start van B op tafel, trok in drie rondjes de troeven en ging van slag in ruiten. Een goed doordachte manoeuvre van de Hagenaar. De tegenpartij kon nog een ruiten incasseren, maar moest daarna in de dubbelrenonce spelen of de klaveren openbreken. De schoppen zaten op slot: oost had de kleur niet meer en west zou vanonder de tien moeten spelen, wat een extra slag voor de leider zou opleveren. Oost nam de tweede ruiten en kon nog het beste B naspelen.

Zonder verdere informatie zou de leider de vrouw moeten leggen om daarna op de vermeende tien bij west te snijden (het verdeeld zitten van de aansluitende honneurs tien en boer is immers een kans van 75 procent). Hier zou die speelwijze falen. Gezien het schoppenvolgbod en het vallen der ruiten taxeerde Nettl A terecht bij west en bedacht de volgende oplossing. Hij liet B doorlopen voor de heer van dummy en speelde een ererondje in troef. Dit was de situatie:

Noord

V53 - -

98

West

Oost

1076 - - - -

HB

A7

1063

Zuid

H9

10 -

V4

Zuid, die nog een slag mag verliezen, speelt nu de laatste troef en west moet zich overgeven. Hij moet of zijn schoppenstop afbreken, waarna de leider nog drie slagen in die kleur maakt of A sec zetten, waarna de leider 4 speelt en V de tiende slag wordt.