Welkom in de wereld van de wijnopslag

Eens te meer blijkt van vooruitgang in de wereld, nu ook de bewoner van een bovenhuis er een wijnkelder op na kan houden. De ambitie mezelf te ontwikkelen tot een Wijnliefhebber, werd tot een jaar geleden danig gefrustreerd door het ontbreken van de juiste, fysieke condities voor de wijnopslag. De reële mogelijkheden om wijn te bewaren - een rekje in de woonkamer, de koelkast, de ruimte onder de trap en de meterkast - ontbeerden alle het goede klimaat.

De oplossing gloorde in een Maastrichts restaurant. Ons gezelschap kwam daar terecht aan een tafel tegenover een soort koelkast met een glazen deur. In de kast lag een voorraad wijnen, die gedurende de hele avond precies op de juiste temperatuur werden geserveerd, ondanks de lome hitte in het restaurant. Hemelse visioenen openbaarden zich: een mooie voorraad Portugese halfjes voor het dagelijks gebruik, verrassende wijnen uit de nieuwe wereld voor zondagse lunches met vrienden en beroemde Bourgognes voor de feestelijke gelegenheden op langere termijn.

Een middagje speurwerk naar importeurs en leveranciers zorgde voor een met prospectussen overladen brievenbus. Welkom in de wereld van de wijnopslag! Eurothèques, vieillithèques, drietemperatuurzones, frappeervakken, chambragevakken, actieve koolstoffilters, vulkanisch gesteente, presenteerplateaus, trillingsvrije compressors - de problematiek van het verantwoord bewaren van wijnen moet niet worden onderschat. Uiteindelijk besloot ik tot de aanschaf van een Eurocave 200. Alle opslagproblemen moesten daarmee zijn opgelost. Het grote genieten kon beginnen.

In de praktijk blijkt het bezit van de wijnbewaarkast een onvermoed zware last. Zeker, er zijn ook voordelen. Hij is ideaal voor het bewaren van bonbons, chocolade, meloenen en komkommers. Maar elke nieuw aan te schaffen fles wijn moet nu een bijdrage zijn aan een van smaak getuigende, evenwichtige collectie. Dat besef werkt verlammend op de wijnaankoop én het drinkgedrag. Hoe kom je tot een aankoopbeleid, met een juiste verhouding tussen wit en rood, licht en zwaar, op dronk en geschikt om te bewaren? Inclusief de zeventig flessen, die uit de meterkast, vanonder de trap en uit andere hoeken en gaten van het huis te voorschijn kwamen, is de kast nog maar half gevuld met cadeauflessen van vrienden en kennissen. Je bent met zo'n kast onmiddellijk een Wijnliefhebber, dat wel. De flessen ogen stuk voor stuk zo chique dat ik ze niet durf open te maken, bang het ontwikkelingsproces voortijdig te beëindigen. Ondertussen drinken we literflessen uit de supermarkt en is er van enige, verantwoorde collectievorming nog geen sprake.

Het eerste nummer van het wijntijdschrift, waar ik een abonnement op heb genomen - heeft een Wijnliefhebber ook niet een Wijntijdschrift? - bood al helemaal geen perspectief. Juist in dat nummer vegen laconieke auteurs de vloer aan met de cultus rond het bewaren van wijn en met nagenoeg alle regels voor verantwoorde wijnopslag. Een Frans boekje, met de snobistische titel 'L'art de parler des vins dans un repas d'affaires', bood uitkomst. Voor kelders van verschillende omvang geeft het de gewenste samenstelling. In een kelder van 200 flessen, de capaciteit van mijn wijnbewaarkast, moeten vijftien flessen Champagne aanwezig zijn. Dat gaf tenminste een concrete richtlijn. Uit budgettaire overwegingen maakte ik er Crémant d'Alsace van en spreidde ik de aanschaf over een aantal maanden. Begin juli was dat deel van de verantwoorde voorraad voltooid. Was, want de hittegolf kwam en de avonden waren warm, lang en dorstopwekkend. Opnieuw frusteerden klimatologische condities de opbouw van een fraaie collectie.

Onlangs was ik in het Maastrichtse restaurant. Naast de wijnserveerkast stond een nieuwe aanwinst: een toetjeskast gevuld met de mooiste taarten, heerlijke bavaroises, chocolademousses en vers fruit, alles bewaard onder optimale omstandigheden. Er openbaarden zich hemelse visioenen.