Israel

Galerie Tanya Rumpff, Spaarnwouderstraat 74, Haarlem. T/m 21 sept. Do. t/m zo. 13-17u. Prijzen ƒ 1225 tot ƒ 10000,-.

In het kader van de manifestatie Omanoet Modernit - Israelische kunstenaars in Nederland - die op dertien locaties in Haarlem en Heemstede plaatsvindt, presenteert galerie Tanya Rumpff werk van de kunstenaars Guy Bar Amotz (1967), Ido Bar-El (1959), Amitai Ben David (1966) en Eran Schaerf (1962). Alle vier wonen of werken niet (meer) hier, maar hebben door opleiding of tentoonstellingsprogramma wel een band met Nederland. Deze band lijkt het enige wat de vier bindt, want voor zover dat op grond van de tentoonstelling te beoordelen valt is er niet echt sprake van overeenkomsten in achtergrond en mentaliteit. Zoals vrijwel alle kunstenaars die Rumpff brengt, staan ook deze vier midden in de internationale kunstwereld. Dat Rumpff de laatste tijd tentoonstellingen organiseert van kunstenaars uit een bepaald land - onlangs Oostenrijk en de Verenigde Staten (kunstenaars van de Westkust) heeft vooral te maken met haar reizen naar die landen.

De meest overtuigende indruk op de tentoonstelling maken de realistische schilderijen van Amitai Ben David en de objecten en de videoclip van Guy Bar Amotz. Aanvankelijk maakte David expressieve doeken waarin hij zichzelf neerzette in vertwijfelde toestand. In zijn recente werk geeft hij evenwel blijk van een rustige en nauwkeurige kijk op de wereld om hem heen. We zien een scène in een boksschool, een Japanse vrouw in kimono temidden van een groep tamme reeën in een park en uitzichten op de bebouwde wereld van moderne, weinig zeggende, architectuur. David beschikt over een begenadige schildershand en met zijn talent weet hij zijn doeken het verhalende, realistische van een Edward Hopper mee te geven, maar dan neergezet met de losse, luchtige pols van Kees van Dongen. Er spreekt een optimistische levenshouding uit met een wat ouderwetse ondertoon gebaseerd op waarneming van de wereld van vandaag en dat geeft de burger moed.

De drie minuten durende videoclip van Amotz geeft een kijk op Nederland alsof het een peepshow betreft. Terwijl je een carnavalskraker hoort - 'Hij rookte in de keuken, hij rookte in de stal, en overal lagen peuken' - zie je de behaarde borst van de kunstenaar met een speeldgoedtrekharmonica. Op de maat van de muziek trekt hij de monotoon piepende harmonica open en dicht, waarbij telkens details van pornografische foto's zichtbaar worden. Tenslotte eindigt hij met een portret van het model 'Pauline', althans dat is de titel van de clip. Volgens Rumpff heeft de kunstenaar geen woord verstaan van het lied waarin de zanger natuurlijk verwijst naar rijmwoorden op 'peuken'. The public is invited to participate, lees je na het nummer dat zich eindeloos herhaalt. Maar hossen door de ruimte zie ik de bezoekers in de smetteloos witte galerie niet snel doen.