THE ECONOMIST

'Helmuth Kohl, Europa's zwaargewicht', stond vorig jaar oktober te lezen op de omslag van The Economist. De Duitse bondskanselier blikte de lezer zelfbewust tegemoet. Groot is het verschil met de omslag van het jongste nummer: een bedachtzame, somber ogende Helmut Kohl. 'De laatste kans voor Kohl?', vraagt het blad zich nu af.

De Duitse economie verkeert in een crisis. Ondanks Kohls smeekbeden is de waardering voor de euro tot een dieptepunt gedaald. Zelfs de buitenlandse politiek staat niet meer als een huis: de Frans-Duitse betrekkingen laten te wensen over, de betrekkingen met de Verenigde Staten zijn ronduit koel. En of het allemaal nog niet erg genoeg is vechten de leden van zijn regering elkaar de keet uit, aldus het blad. De (verdeelde) oppositie ruikt bloed, dus van die kant valt geen positieve bijdrage voor het oplossen van de problemen te verwachten. Toch houdt The Economist een slag om de arm - Kohl is eerder door diepe dalen gegaan, vòòr de verkiezingen van 1994 bijvoorbeeld gaf niemand een cent voor 's mans kansen, maar hij won wel. Zijn plaats als de bondskanselier van de Duitse eenwording is verzekerd. Hij is nog steeds de man die die ene Europese munt voor elkaar kan krijgen. Zo wil hij natuurlijk herinnerd worden. Maar, aldus het blad, hij kan ook de geschiedenis ingaan als de man die vergat de Duitse economie te hervormen toen het moment daarvoor rijp was.