Heldendood Van Lottum in New York

NEW YORK, 1 SEP. Richard Krajicek hoefde slechts de hand te schudden van de geblesseerde Alex Corretja om de vierde ronde op de US Open te bereiken. Veel scheelde het niet of de nummer 1 van Nederland had zich moeten voorbereiden op een ontmoeting met een veel lager aangeschreven landgenoot, die zich nota bene eerst door het kwalificatietoernooi had geworsteld.

John van Lottum kan Krajicek in elk geval alles vertellen over de trucs die zijn volgende tegenstander Felix Mantilla nodig had om de nummer 191 van de ATP-ranking in gewonnen positie te bedwelmen.

Diep ontgoocheld verliet Van Lottum baan 11 op Flushing Meadow na zijn nederlaag in vijf sets (6-7, 6-2, 4-6, 7-6 en 6-2) tegen een Spaanse komediant, die de fysiotherapeut te hulp riep in wat vooral een psychologische oorlog was met een onervaren qualifier. Mantilla onderstreepte zijn hoge ranking (12) tevens met verbluffend tennis toen Van Lottum hem het mes brutaal op de keel had gezet.

Die geraffineerde strategie kon de 21-jarige debutant op de US Open niet beantwoorden en ootmoedig wees Van Lottum na de krankzinnige partij zichzelf aan als hoofdschuldige voor de heldendood in een meeslepend drama. Op de baan dacht Van Lottum daar aanvankelijk anders over, toen Mantilla op 1-0, 15-15 in de vijfde set een medische time-out aanvroeg. Na de gedwongen pauze van ruim vijf minuten wekte Mantilla de indruk dat hij wegens kramp moest opgeven.

De gravelspecialist uit Barcelona hanteerde zijn racket als wandelstok, serveerde provocerend onderhands en sleepte zich letterlijk naar een 2-1 voorsprong. Toen hij op de service van Van Lottum plotseling weer backhand-winners liet noteren, had de Nederlander het gevoel dat hij in de maling werd genomen. “Dit is een fake”, blafte Van Lottum naar Mantilla, die als door een wesp gestoken op zijn dijbeen wees en daarna naar zijn ogen. Onder luid boegeroep vroeg Mantilla bij een 5-2 voorsprong nog een tweede behandeling voor een nieuwe blessure, maar toen had hij Van Lottum mentaal al gebroken.

De pupil van Willem-Jan van Hulst besefte terdege dat hij uiteindelijk zichzelf had verslagen. Op 5-4 in de vierde set mocht Van Lottum serveren voor wat de mooiste zege uit zijn carrière zou zijn geweest. Juist in die fase van de partij toonde Mantilla eindelijk aan waarom de hij toptien zo dicht is genaderd. Vooral het punt waarmee de 22-jarige Spanjaard op 0-40 kwam, verdiende een schoonheidsprijs.

Alles bracht Mantilla terug over het net en een staande ovatie was de beloning voor de sublieme forehand-passing, waarmee hij Van Lottum met drie breakpoints opzadelde. Desondanks worstelde het lefgozertje uit Eindhoven zich terug naar deuce en toen had hij een majestueuze voorstelling moeten voltooien. Twee punten bleef Van Lottum echter verwijderd van zijn zesde achtereenvolgende overwinning op Flushing Meadow.

Ook in de bloedstollende tiebreak van de vierde set kwam hij nog dicht bij. Mantilla ontsnapte echter met 7-5 en buitte zijn blessure in de vijfde set vervolgens ten volle uit. Bedremmeld blikte Van Lottum terug op de kapitale fouten die hem de overwinning hadden gekost. “Natuurlijk had ik mijn twijfels over de blessure van Mantilla”, verzuchtte Van Lottum. “Daar had ik me echter niet door mogen laten afleiden. Tijdens zijn behandeling spookte de vierde set weer door mijn hoofd.”

Dat was precies wat Mantilla beoogde. ATP-fysiotherapeut Bill Norris lapte de Spanjaard niet alleen fysiek maar ook geestelijk op. In het Spaanse theater zat Van Lottum op de eerste rij en als hij zijn klassieken (Lendl-Chang op Roland Garros in 1989) had gekend, zou Mantilla wellicht als een derderangsacteur zijn ontmaskerd. De biecht van Van Lottum: “Ik zou die trucs van Mantilla niet nodig willen hebben om te winnen, maar ze hebben wel gewerkt. Ik heb verzuimd me op mijn eigen spel te concentreren. Dit is een wijze les geweest.”