Grasbalen

F.G. de Ruiter belicht in zijn artikel 'Grasbaal in plastic nu ook in Nederland' (15 augustus) een aantal wetenswaardige feiten van de nieuwe vorm van gras conserveren. Hij vergelijkt daarbij de balen met kuilen en noemt het esthetische nadeel van de kuilen: “Die duizenden met zwarte folie afgedekte en met autobanden verzwaarde grashopen op het platteland zijn bepaald geen lust voor het oog”.

Als voordeel van de balen kan ook nog worden genoemd dat de boer flexibeler met de opslag kan omgaan en ook kleine (aan het oog onttrokken) ruimtes kan benutten. Gelukkig is de gebruikte wikkelfolie (polyethyleen) redelijk milieuvriendelijk. Het lijkt er dus op dat veel van die landschapontsierende heuvels met autobanden gaan verdwijnen. Hier zit echter nog een maar aan: hoe raakt de boer deze banden kwijt? Dat kan alleen tegen niet te onderschatten afvoerkosten en samen met de meerkosten van de nieuwe wijze van opslag kunnen de kosten zó hoogh worden, dat de banden dan wel niet meer worden gebruikt, maar evenmin worden verwijderd en dus nog wèl zichtbaar blijven. Een regeling om de boeren - die indertijd de autobandenhandelaars van de afvoertaak 'ontsloegen' - hierbij te ondersteunen is het overwegen waard.