Elvis waart rond op het Festival Oude Muziek

Nacht van de Oude Muziek. Gehoord: 29/8, Vredenburg Utrecht. Het Festival Oude Muziek duurt tot en met 7/9.

Met het traditionele klokgebeier, -gebrom en getangel van menig Utrechtse kerktoren is gisteren de zestiende editie ingeluid van het Holland Festival Oude Muziek, dat zich erop mag beroemen in zijn soort intussen het grootse ter wereld te zijn. Het is het eerste festival onder auspiciën van algemeen directeur Vogel, die in april dit jaar werd benoemd als opvolger van de Engelsman Simon Mundy. Vogel was eerder hoofdredacteur radio en televisie bij het Humanistisch Verbond en directeur van het Noordhollands Philharmonisch Orkest.

De programmering is als vanouds in handen van musicoloog Jan Nuchelmans. De thema's die een zekere samenhang in de programmering moeten waarborgen zijn dit jaar: barokopera, Francesco Landini en het Trecento, Johannes Ockeghem, Napels 1500-1800, de klaviermuziek van Schubert, Latijns-Amerikaanse oude muziek, muziek uit de islamitische wereld en improvisatie.

Deze thema's waren volop vertegenwoordigd in de 'Nacht van de Oude Muziek', waarmee de werkelijke aftrap werd gegeven van het tiendaagse festival. In de Grote en Kleine Zaal van Muziekcentrum Vredenburg, en tegelijk op vier andere podia elders in het gebouw, werden een kleine zestig mini-optredens verzorgd, die deels rechtstreeks op de radio werden uitgezonden. Op drie doedelzakken werd Dufay aandoenlijk vertolkt (Alta en Les Haulz et les Bas); Aïcha Redouane zong fascinerende Soefie-liederen en fluitist Marten Root werkte zich (begeleid door fortepianist Richard Egarr) door de variaties over een lied uit Schuberts Schöne Müllerin.

Ook bij de pianisten Wyneke Jordans en Leo van Doeselaar en bij Anima Eterna van Jos Van Immerseel stond Schubert op het programma. Moderner klanken realiseerde fortepianist Arthur Schoonderwoerd met zijn ragtimes van Scott Joplin, en de pianola van Rein Groos sr. speelde zelfs muziek van Elvis Presley - in haar soort natuurlijk ook oude muziek.

Tijdens de Nacht van de Oude Muziek liet de organisatie zich van haar meest rekkelijke zijde zien. Raaf Hekkema en Margie Kirschenmann speelden Bach op de saxofoon, stille films werden à l'improviste begeleid door pianist Wim van Tuyl. Over melodieën van de veertiende-eeuwer Landini werd atonaal geïmproviseerd door het Henneman Strijkkwartet, dat ook de spil vormde van de oude-muziek jam session waarmee de Nacht ver na tweeën werd besloten. Samen met leden van Ecos de mi Tierra en Medieval Strings werd over thema's van Landini en Praetorius vrijelijk gefantaseerd. Of er werkelijk grenzen zijn verlegd, zoals de organisatie suggereert, daarover valt te discussiëren. Vervaagd zijn ze in ieder geval.