Vers ei met zout

Ken je het ansjovisje? Het is een vreemd visje. Geen kop en geen staart, heel zout en zo klein dat het met zijn halve familie in een klein potje of blikje past. Als je het op wilt eten moet je daar iets bij zoeken wat helemaal niet zout is. Het beste is dan een gewoon ei. Een vers kippenei.

Hoe weet je dat een ei vers is? Dat las ik in oud kookboek, het kwam uit in 1893.

Daarin staat: 'Een versch ei, aan beide einden met de tong aangeraakt, veroorzaakt een gevoel van koude.' Probeer het maar eens.

Er staat ook in hoe je eieren lang kunt bewaren. Je moet ze in een kist vol gehakt stro verstoppen. Deksel erop en de kist op een droge plaats wegzetten. Elke drie dagen even op visite gaan bij de kist en hem omdraaien. Zodat de bodem de bovenkant wordt en drie dagen later weer het omgekeerde. Zo blijven eieren wel negen maanden goed, en heb jij al die tijd wat te doen.

Maar goed dat de kippen de eieren die elke dag goed zijn hebben uitgevonden.

Vier eieren tien minuten koken. Schil eraf en de eieren dwars doormidden snijden. Het harde eigeel eruit scheppen, van de punt een heel dun plakje afsnijden en de eihelften onder de koude kraan schoonwassen. Bewaren in een kom met koud water.

Voor elk ei neem je een ansjovisje uit het potje. Op een houten plank fijnmaken met een vork en door het eigeel mengen. Daar nog een eetlepel mayonaise en wel zeven druppels Tabasco (je weet wel, vloeibare rode peper uit een klein flesje) doorheen roeren.

Meestal eet je het 's avonds. Maar 's morgens, als je toevallig geen tijd hebt om onder de douche te gaan, is dit de allerlekkerste manier om in één hap klaarwakker te zijn.

    • Philip Mechanicus