De operatie

Het laatste wat ik dacht was 'denk maar niet

dat ik' (maar ik wist niet meer wat

omdat het net als 's winters op het meer zo

zwart en glad werd in mijn hoofd. Geen schaatsen)

Toen ik weer wakker werd, zat om de man

met de magere neus vlakbij een oranje randje.

Ik deed mijn ogen dicht, het werd van gras

toen pas zag ik dat die man mijn vader was

hij hield me vast want ik moest overgeven

veegde me schoon en ik begon opnieuw.

Hij poetste vrolijk aan zijn natte knie.

Het lijkt erop, zei hij, dat je blijft leven.

    • Eva Gerlach