Wessels krijgt afstraffing bij debuut

NEW YORK, 28 AUG. De nieuwe Krajicek werd hij al genoemd. De 19-jarige Peter Wessels traint inderdaad regelmatig met zijn grote voorbeeld. Maar zijn debuut op een grandslamtoernooi leerde toch vooral dat Wessels nog lichtjaren is verwijderd van het niveau waarop zijn illustere sparringpartner zich beweegt. Met een boek vol aantekeningen en stapels huiswerk verliet bondscoach Michiel Schapers de tribunes nadat zijn pupil in drie sets (6-4, 6-2 en 6-2) een fikse oorvijg had gekregen van Wimbledon-finalist Cedric Pioline.

In New Haven kwalificeerde Wessels zich voor het eerst voor een ATP-toernooi en kreeg hij bijles van Greg Rusedski. Gisteravond zuchtte Schapers eens diep na de soepele demonstratie van Pioline, die in de eerste set slechts één punt op zijn service afstond en dat was nog een mazzelbal via de netrand. De analyse van Schapers klonk als een understatement: “In het kwalificatietoernooi krijgt niemand de service van Wessels terug. Maar een speler als Pioline is nog vele maten te groot voor Peter.”

Als junior vestigde Wessels zijn reputatie als Europees kampioen in de categorie tot achttien jaar, bereikte hij de halve finales op Wimbledon en de US Open en met zijn dubbelspelpartner Raymond Sluiter veroverde hij de jeugdtitel op Roland Garros. Die wapenfeiten bleken gisteravond leuk voor het plakboek, want Wessels beleefde een hardhandige ontgroening bij de grote jongens.

De nummer 296 van de wereldranglijst is wel bijna net zo lang als Krajicek en met zijn 1.95 meter (“dat was ik al op mijn vijftiende”) zou hij inderdaad kunnen uitgroeien tot een servicekanon. “Maar dan moet Peter niet ruim tien centimeter achter de baseline gaan serveren”, luidde de kritiek van Schapers. De tweede opslag van Wessels is echter aanzienlijk zwakker en met speels gemak legde Pioline de ballen neer waar hij ze hebben wilde.

Zwak voetenwerk en dito volley's van Wessels maakten de openingspartij voor Pioline tot een openbare training. “Toch is het goed dat Peter aan toptennis heeft mogen ruiken”, stelde Schapers. “Nu is het vooral een kwestie van werken, heel hard werken.” Niemand beter dan de selfmade-man Schapers kan uitleggen hoe de wereldranglijst met beperkte middelen kan worden beklommen. Want de voormalige nummer 25 van de ATP-ranking had gisteravond op baan 11 toch vooral een replica van zichzelf aanschouwd. De vraag drong zich dan ook op of Wessels zich niet te laat bij Jong Oranje heeft gemeld.

Jarenlang maakte hij deel uit van het team van Ron Timmermans, waar hij ondanks een finaleplaats op de Nederlandse kampioenschappen in 1996 geen progressie meer boekte. Pikant detail is dat Wessels die finale verloor van John van Lottum, die vier maanden geleden door Schapers uit Jong Oranje werd verbannen. Wessels vervulde de vacature en zal vanaf september fulltime met Schapers kunnen reizen.

De opvolger van Stanley Franker bij het Davis-Cupteam hoopt dat talenten als Wessels zo snel mogelijk op eigen benen kunnen staan. Maar zover is Wessels nog lang niet. Wat hij van Schapers leert? “Euhh, hoe ik moet tennissen”, luidde het veelzeggende antwoord. Aan de hand van Krajicek verkende de service-volleyer de afgelopen weken het Amerikaanse circuit. Hij keek zijn ogen uit.

Wessels: “Richard sleutelt niet aan mijn slagen. Maar hij vertelt me wel hoe hij zich op een partij voorbereidt. Hoe hij traint. Het publiek mag mij namelijk best de nieuwe Krajicek noemen. Dat stempel ervaar ik niet als een druk. Blijkbaar heb ik dat volgens vele mensen in me.” Dat oordeel kon moeilijk worden gevestigd na zijn partij tegen Pioline, al kon Wessels een lichte voedselvergiftiging na het eten van besmette krab als excuus aanvoeren.

Desondanks rechtvaardigden de zouteloze groundstrokes en de gebrekkige motoriek van Wessels nog geen optimistische bespiegelingen over de opvolging van de generatie-Krajicek. In die omissie zal Schapers de komende jaren wel moeten voorzien en dat lijkt geen sinecure, want alleen Sjeng Schalken heeft zich inmiddels bij de wereldtop gemeld.

Van het huidige Davis-Cupteam is Jacco Eltingh echter uit het enkelspel verdwenen, dreigt Jan Siemerink een vrije val op de wereldranglijst te maken en denkt Paul Haarhuis al hardop na over zijn afscheid. Op de US Open mag de 31-jarige Brabander nog even blijven na zijn moeizame zege in vijf sets op Galo Blanco. Bij een stand van 7-6 (na een bizarre tiebreak waarin Haarhuis eerst een 6-0 voorsprong verspeelde), 6-0 en 5-3 in de tiebreak van de derde set leek Haarhuis al verzekerd van de zege.

Een dubbele fout leidde echter een mentale helletocht in die na twee verloren tiebreaks pas op 6-4 in de vijfde set werd beëindigd. Zo veel partijen had Haarhuis dit jaar al uit handen gegeven dat alleen de goede afloop hem al tevreden stemde. Maar lang zal het niet duren of de aanstaande vader vertoont zijn kunsten alleen nog in de kleine theaters van de ATP-Tour.

De Australian Open laat Haarhuis al lopen vanwege de bevalling van zijn vrouw en zijn huidige ranking (73) doet hem vrezen dat hij de komende maanden niet langer op de grote toernooien wordt toegelaten. Alsof hij zijn memoires voorlas, zo mijmerde de routinier gisteren over de fantastische sfeer in vervlogen jaren, zoals in 1991 toen hij een legendarische partij tegen Jimmy Connors speelde. Dat moet Wessels allemaal nog maar zien te beleven.