Van Mierlo (1)!

Bij de discussie over de interventie van minister Van Mierlo op 18 juli is het volgende onderbelicht gebleven.

De fout van Van Mierlo is niet geweest wàt hij heeft beslist, maar dàt hij iets heeft beslist. Ministers, die met vakantie gaan dragen hun ministerie over aan een collega en zijn daarna, de jure tijdelijk ambteloos burger.

Dat is ook heel juist want wie met vakantie gaat heeft er recht op dingen te ondernemen, die hij normalerwijze niet doet, inclusief handelingen die de oordeelsbekwaamheid beïnvloeden.

Het is irrelevant of die persoon dat ook doet. En hoe. Hij heeft het volste recht zich te laten vollopen of een week in meditatie te gaan al dan niet met een collectie kaalkopjes (paddestoelen).

Hij heeft zijn verantwoordelijkheden overgedragen en is daarmee niet bevoegd om te handelen, en daarom juist kan en mag hij dingen doen waardoor hij onbekwaam wordt. Aangezien wij hem/haar daarin niet willen, kunnen en mogen controleren moet men er van uit gaan, dat hij niet handelingsbekwaam is en ook niet in staat om te beoordelen of hij handelingsbevoegd is. Wij gaan er evenzeer vanuit, dat een minister tijdens zijn in functie-zijn altijd wél bekwaam is.

Dus óf Van Mierlo heeft gezegd: “ik ga met vakantie maar je kan me altijd bellen”, of de ambtenaar die hem belde heeft deze kwestie over het hoofd gezien.

Uiteraard heeft Van Mierlo bekwaam deze kwestie omzeild en een semantisch labyrinth geconstrueerd waar Ignatius weer trots op kan zijn.

Maar de nooit uitgesproken bedoeling van 'paars' was toch, dat we daar na 71 jaar eens een tijdje van verschoond zouden blijven?

    • N.B. Vissel Zaandam