Restaurant; Soepterrine met klimop

Da Vinci

Havenstraat 27

Maasbracht. Tel 0475-465979

Ma en di gesloten, za geen lunch

Aan 's lands tweede binnenhaven in Maasbracht ligt restaurant Da Vinci, gehuisvest in een nieuw pand samen met een architectenbureau en een klein museum voor de binnenvaart. Da Vinci, waar Margo Reuten kookt en Petro Cools gastheer is, maakt furore. Margo Reuten is Nederlands eerste en enige vrouwelijke meesterkok, ze was in 1996 lady-chef of the year, voerde het restaurant in drie jaar de top tien van restaurantgids Lekker binnen, verwierf in de Michelingids een Bib'Gourmande - voor een verzorgde maaltijd tegen een schappelijke prijs - en plaveide de weg naar het lidmaatschap van de Alliance Gastronomique Néerlandaise. Dat geeft allemaal niets, als ze maar kan koken. En dat kan ze.

Het aperitief wordt geserveerd in een ruimte met weids uitzicht op de haven. Een halve verdieping lager wordt het eten opgediend. De horizon is nu beperkt tot een streepje lucht boven een halfhoge muur en aan de andere zijde een paar doorkijkjes naar de keuken. Hier moet alle aandacht gericht zijn op de kookkunst en het tafelgezelschap. Juist mijn tafelgezelschap voelt zich van het uitzicht bruut beroofd en deelt mijn waardering niet voor deze conceptuele samenhang tussen ruimtelijk en culinair genot.

De Michelingids noemt het 'aménagement design' een 'bijzonder aangenaam gegeven'. Dan moet er iets opmerkelijks aan de hand zijn met dit ontwerp van architect Maarten Engelman, want in het algemeen kan de gids weinig waardering opbrengen voor eigentijdse vormgeving. Meneer Michelin moet - zo constateren wij na analyse van de omgeving - een voorliefde hebben voor het 'verleidelijk modernisme' dat enige ornamentiek niet schuwt, in de geest van het werk van architecten als Cees Dam en Pieter Zaanen.

De aankleding is een mengeling van design en huiselijkheid. Het geheel ziet eruit alsof een styliste er de huishouding doet. Elke tafel is anders gedekt, veel Alessischalen, verschillende soorten pepermolens en zoutvaatjes, fruitschalen met paprika's en rustieke terracotta kruidenpotjes. Op onze tafel kookt een soepterrine over met klimop. Margo Reuten is een kok van haar tijd. De gerechten zijn relatief eenvoudig. Ze let op de verhouding tussen prijs en kwaliteit - voor een á la carte driegangendiner met een fles Pinot Gris, een drankje vooraf en koffie toe zijn de kosten ƒ 150,00 per persoon. Ze werkt met streekproducten als vlees van het lokale Pietersveldrund en Limburgse stroop. Ze laat zich inspireren door de klassieke Franse recepten, maar ook door de wereldkeuken. En volgens de heersende, gastronomische mode stapelt ze de ingrediënten tot torenachtige constructies op de borden.

De kaart is klein, de porties zijn groot. Ook dat is in overeenstemming met de culinaire tijdgeest. Het voorgerecht 'te drieën' is een proeverijtje van alle voorgerechten, een zalmtaartje met kreeft, gebakken ganzelever met appeltjes en stroopsaus en carpaccio van het Pietersveldrund met knoflookdressing en spekjes. Het voorgerecht vindt zijn tegenhanger in het grand dessert. Dat bestaat uit porties van alle nagerechten op de kaart, crème brulée met sinaasappel, pecanotenijs met warme kersen en een mini notensymphonie.

Kenmerkend voor de kookstijl van Margo Reuten is de Limburgse variant op de keuken van het gezegende evenwicht. Bij het typerende visgerecht van tong en tarbot is de aardappelpuree zacht en zijn de aardappelchips knapperig, vormt de zoetzilte prei het tegenwicht voor de zachtzure sauce hollandaise en vindt de neutrale vis zijn contrapunt in de zoute kaviaar.

Als we na afloop het trapje naar boven opgaan en weer geconfronteerd worden met het uitzicht, beseffen we opeens dat we meer voeling met de haven hebben gehouden dan we dachten. In het interieur van het restaurant domineren zwart, wit, grijs, turkoois en bordeauxrood - de karakteristieke kleuren van de schepen op de binnenvaart.