Lokale lasten

Het besluit van het kabinet om volgend jaar de lokale lasten per gezin te verlagen met 100 gulden (NRC Handelsblad, 20 augustus), zal bij weinig burgers op bezwaren stuiten. Toch is het een besluit dat om weerwerk vraagt.

Volgens het bericht in de krant verlangt het kabinet een 'absolute garantie' dat die honderd gulden bij de burgers, tevens kiezers, terechtkomen.

Vandaar het plan om daartoe een wetsvoorstel in te dienen. Dat komt neer op een oorlogsverklaring aan de gemeenten, die een paar maanden geleden bij monde van de VNG al hebben laten weten dat zij een dergelijke ingreep in de lokale autonomie niet zullen accepteren.

Kortom, het kabinet wil kennelijk in het verkiezingsjaar mooi weer spelen ten koste van de gemeenten.

Dit besluit bevestigt andermaal het vooroordeel dat de gemeente maar raak heffen. Het is dus zaak dat de Tweede Kamer de regering weer op de vingers tikt. Het kabinet kan die honderd gulden ook op een andere manier als lastenverlichting aan de huishoudens 'teruggeven', zonder de gemeente voor schut te zetten.

En een grotere greep van 'Den Haag' op het gemeentelijk belastinggebied kunnen we missen als kiespijn: uiteindelijk doet dat alleen maar afbreuk aan de lokale democratie.