Gelredome

In het artikel 'Het gras groeit buiten het Gelredome' (1 augustus), vertelt Vitesse-voorzitter Aalbers in al zijn bescheidenheid over het modernste stadion van Europa, het Gelredome.

Het meest opvallende onderdeel van het stadion is het verplaatsbare voetbalveld. Aalbers noemt zijn noviteit 'een veredeld kasplantje'.

Het Gelredome is niet het eerste stadion waar een verplaatsbaar voetbalveld wordt toegepast. Deze eer is voor het Pontiac Silverdome weggelegd. Daar werd op 19 juni 1993, als voorbereiding op het WK, de wedstrijd Duitsland-Engeland op een, uit 1824 bakken bestaand, verplaatsbaar veld gespeeld. Het grote aantal bakken werd hier bepaald door de beperkte toegangsopeningen tot de binnenruimte van het al in 1976 gebouwde stadion.

Het Gelredome is wel het eerste stadion waar in het ontwerp al rekening is gehouden met een mobiele grasmat. Het veld kan in een geheel naar buiten worden geschoven wat voor een frequent gebruik wenselijk is.

De heer Aalbers is niet rouwig dat ze in Amsterdam zijn idee van schuifdak dankbaar hebben overgenomen. Helaas voor Aalbers is ook dit idee niet zijn idee. Het al veel eerder gerealiseerde Olympisch stadion in Montreal en het Skydome in Toronto zijn daar de bewijzen van. Bovendien is het idee om stadions tijdelijk te overdekken al heel oud. Zo konden de Romeinen de theaters in Orange, Athene en waarschijnlijk ook het Colosseum in Rome overdekken met een velarium (zonnescherm).

Bovendien rijst de vraag of een schuifdak in het Gelredome nodig is. De betrokken voetbalbonden eisen slechts een vrije hoogte van 30 meter. Een hoogte die bij een permanente overdekking gemakkelijk bereikt wordt.

Met een vaste overdekking had het Gelredome ook eenvoudig een echte dome kunnen worden en niet een stadion met een beweegbaar fabriekshallendak.