Amerikanen zien Krajicek in New York volledig over het hoofd

NEW YORK, 25 AUG. Met gemengde gevoelens trainde Richard Krajicek gisteren in het gloednieuwe Arthur Ashe Stadium op Flushing Meadow, dat vanavond na het duel tussen Kristie Boogert en Monica Seles officieel wordt geopend. “Ik zal toch zeker vier partijen moeten winnen voor ik hier mag spelen”, zei Krajicek, zich ten volle bewust van zijn nederige status op de US Open.

Ongeplaatst en met middelmatige resultaten in zijn bagage arriveerde de 26-jarige tennisser op het grandslamtoernooi dat hem traditioneel slecht gezind is. Vorig jaar verkeerde Krajicek nog in een roes na zijn titel op Wimbledon en was hij een gewillig slachtoffer van Stefan Edberg. “Toen ging ik alleen naar de US Open omdat dat toernooi toevallig op het programma stond. Ik had geen doel, geen motivatie. Ik probeerde nog steeds te begrijpen wat ik op Wimbledon had gepresteerd.”

De Amerikanen zien Krajicek dit jaar dan ook volledig over het hoofd. Nergens wordt hij genoemd als een mogelijke kanshebber op de US Open, hoewel de nummer 19 van de wereldranglijst dit seizoen toch drie ATP-toernooien heeft gewonnen. De troonsafstand op Wimbledon na een pijnlijke nederlaag in twee bedrijven tegen Tim Henman heeft van Krajicek echter een dolend mens gemaakt. Was zijn grandslamtitel werkelijk een uitschieter? Behoort hij nog wel tot de elite van de ATP-Tour? Plotseling had Krajicek weinig houvast meer in zijn carrière.

Na zijn jammerlijke aftocht in de vierde ronde op Wimbledon trachtte Krajicek in de Verenigde Staten weer met zichzelf in het reine te komen. Drie keer bereikte hij de kwartfinales, een keer was de tweede ronde het eindstation en een aansprekende overwinning bleef uit. 'Middelmaat', zo karakteriseerde de nummer één van Nederland zijn toernee door Amerika. Sterker nog: “Eigenlijk was het niks. Ik had ten minste een keer een halve finale moeten halen.”

In Los Angeles verloor Krajicek voor de tweede keer dit jaar van zijn kwelgeest Jim Courier. “Ik kan het maar moeilijk aanvaarden, maar Courier is inderdaad een Angstgegner geworden”, verzuchtte hij. “Ook deze partij was weer een drama. Een jaar lang wint Jim nauwelijks iets. Maar zodra Courier mij tegenover zich ziet, wordt hij een ander mens. Met dat vervelende gevoel ga ik de baan op als ik tegen hem moet spelen en dan heb ik in mijn hoofd dus al verloren.”

Michael Chang nam op de Canadian Open revanche voor zijn nederlaag in Rosmalen door Krajicek de voet dwars te zetten in de kwartfinales, maar de Nederlander stelde vooral teleur in Cincinatti en New Haven met nederlagen tegen respectievelijk Martin Damm en Greg Rusedski. Krajicek: “Van Damm had ik nog nooit verloren en tegen Rusedski heb ik in de derde set kansen laten liggen. Ik win eenvoudig van de mindere goden, maar tegen de betere spelers heb ik momenteel problemen. Het wordt hoog tijd weer een topper te verslaan.”

Die komt Krajicek in New York pas in de derde ronde tegen. “Dan moeten Alex Corretja en ik wel eerst zo ver zien te komen”, sprak Krajicek, voorzichtig. Maar toch: “De loting is lief voor me geweest.” In de eerste ronde treft de Hagenaar qualifier Wayne Black, het voor Krajicek totaal onbekende broertje van Byron Black. “Wayne heeft echter in de derde kwalificatieronde van de Belg Van Garsse gewonnen en die jongen beschikt over een uitstekende service. Daar zal ik toch rekening mee moeten houden.”

Het oefensetje tegen Thomas Muster vormde in elk geval geen serieuze graadmeter voor zijn vorm. De Oostenrijker beperkte zich voornamelijk tot grappen en grollen. “Ik probeerde niet op hem te letten”, zei Krajicek. “Ik heb me geconcentreerd op mijn returns. Het ging wel lekker. Nu nog even met mijn coach Rohan Goetzke een balletje slaan en dan zien we wel verder.” Zo gaat het met Krajicek wel vaker. Met zijn tennis zit het wel goed, beweert hij zelf. Maar in het hoofd borrelen tal van vragen.

De wetenschap dat hij op de US Open nooit verder is gekomen dan de vierde ronde knaagt aan hem. “Ik bewaar slechte herinneringen aan New York”, erkent Krajicek. “Tijdens mijn debuut in 1991 had ik een matchpoint tegen Ivan Lendl en ik stond een break voor in de vijfde set tegen Edberg in het jaar dat Stefan de US Open won. Dat beschouw ik nog steeds als een van mijn pijnlijkste nederlagen. Op het centre court heb ik zelfs nog nooit een partij gewonnen.”

Vol bewondering keek Krajicek vervolgens om zich heen. “Dit nieuwe stadion is een openbaring. Ik vond de US Open altijd een chaotisch toernooi. Elk grandslamtoernooi heeft een eigen identiteit, waarin tevens de cultuur van het land tot uiting komt. In New York zit vooral baseball-publiek op de tribunes, dat niets van tennis begrijpt. De mensen vreten de hele dag door en zelfs op de baan ruik je de hamburgers.”

Maar juist in die voor New York zo karakteristieke ambiance wil Krajicek met een sluimerende depressie afrekenen. Met een topprestatie op de US Open, waar hij door zijn afgang in 1996 tegen Edberg geen punten heeft te verdedigen, krijgt de pupil van Rohan Goetzke bovendien de toptien weer in het vizier.

Krajicek: “Ik heb tot nu toe slecht gepresteerd op de grand slams. Dat wil ik rechtzetten op de US Open. Om mijn ranking te verbeteren, heb ik altijd nog het indoorseizoen achter de hand. Daar maak ik me geen zorgen over.”

    • Robèrt Misset