Immense foto's van lege gebouwen in Parijs; De verboden kathedralen van de Franse hoofdstad

Paris - Les cathédrales inconnues, espaces vides dans l'ombre de la ville, door Piero Steinle en Julian Rosefeldt, Espace des Blancs Manteaux, 48 Rue Vielle du Temple, Parijs IV, métro Saint-Paul of Hôtel de Ville. Open dagelijks 11-21 u. Tot 31 augustus.

PARIJS, 23 AUG. Systematische monomanie kan tot verrassende resultaten leiden. Dat is het geval met een duo Duitse architecten die twee jaar bezig zijn geweest toegang te krijgen tot immense, in onbruik geraakte of nog ongebruikte gebouwen in Parijs. Om er foto's van 100 vierkante meter te maken.

Piero Steinle en Julian Rosefeldt pasten hun procédé voor het eerst toe op het voormalig nazi-hoofdkwartier onder de Königsplatz in München. Hun tweede project, een fotografische speurtocht langs wat zij noemen de 'Onbekende Kathedralen' van Parijs levert een serie bizarre beelden op. Het is een aaneenrijging van bovenmaatse, intens lege ruimtes, die nooit werden gebouwd om mooi te zijn, merendeels hun functie verloren, en sindsdien voor het publiek verborgen en verboden bleven in een stad waar iedere vierkante meter voor 100 francs per maand of meer wordt verhuurd.

In de tentoonstellingsruimte Espace des Blancs Manteaux, niet ver van het Centre Pompidou, hebben Steinle en Rosefeldt een half-cilindrisch scherm van 20 bij 5 meter opgesteld waarop computergestuurde diaprojectoren ruimtes zoals de desolate distributiehal van warenhuis Printemps in Saint-Denis, het sinds 1993 wegens instortingsgevaar gesloten Grand Palais of de immense zolders van de Madeleine-kerk rondom de toeschouwer in zwart-wit weergeven.

Een geluidsband reproduceert wat het oor zou opvangen in de gefotografeerde vuilverbranding of onderaardse wateropslag. Een aardig idee, al zit je op den duur naar veel gelijksoortige geluiden te kijken: waar niks gebeurt resteert de herrie van de omringende stad.

De foto's zijn gemaakt met een speciale panoramische 200°-camera. Dat geeft een soort stilstaand cinemascope-effect. Technisch knap, maar we zijn gewend geraakt aan scherpe foto's. Het enige dat de aandacht kan vasthouden is de inhoud. Die is in dit geval bewust mensloos, want het ging om de sporen van voorbije grootschalige activiteiten. Meestal.

De fotograferende architecten hebben de verleiding niet kunnen weerstaan om ook toekomstig leven, een metrostation-in-aanbouw of de nieuwe vertrekhal 2F van Roissy-Charles de Gaulle vast te vereeuwigen. Daarmee werd hun project inconsequenter maar ze waren op den duur kennelijk bedrukt geraakt van zoveel vierkante kilometers gebouwd niets. Geen wonder dat sommige van die kathedralen van zinloosheid staatsgeheim en streng verboden gebied zijn.