Versterven (2)

In de krant van 5 augustus was sprake van zowel het woord als de zaak 'versterven'. Los van de voorgeschiedenis van beide treffen mij twee dingen als enigszins onheilspellend. In de eerste plaats is er een mijns inziens veelzeggende aarzeling bespeurbaar over de vraag of 'versterven' in de recentelijk opkomende betekenis overgankelijk of onovergankelijk wordt gebruikt. Het verschil tussen beide komt, extreem gesteld, nu wel neer op het verschil tussen leven en dood.

In de tweede plaats doet de kop boven het artikel van B.E. Chabot ('Verlengen van leven vergt goede argumenten') die, naar ik aanneem niet voor rekening van de auteur zelf komt, enigszins zonderling en bepaald niet geruststellend aan. Hij lijkt me ook koren op de molen van al degenen die, zoals Andreas Burnier, zich van meet af aan terecht of ten onrechte hebben verzet tegen iedere wettelijke 'regeling' van euthanasie en verwante ingrepen.

Voorzichtigheidshalve zou men kunnen overwegen om (voorlopig?) argumenten, vooral die 'goede', bij voorkeur in te zetten voor de beslissing om leven te beëindigen...