Tube

Een tube wordt weggegooid om allerlei redenen - hij ligt er al jaren, of het dopje is kwijt - maar meestal toch gewoon omdat hij leeg is; tot het laatste sliertje heb je hem uitgeknepen. Behalve wanneer er lijm in zit, als het goede lijm is tenminste.

Hoe beter de lijm, hoe verwrongener en vuiler de tube er al gauw uit gaat zien, alles plakt eraan vast en om het dopje los te krijgen heb je weldra je kiezen nodig, of een stevige nijptang. Of kokend heet water waarmee je de dop soms wel losweekt, maar de lijm meteen zo dun en snel over je vingers krijgt dat je niet weet hoe gauw hem weer dicht te draaien.

Als niets meer helpt kun je er tot slot ook nog een gat in prikken, maar dat is dan meteen ook het einde van de tube: lek en klevend verdwijnt hij in de vuilnisbak, slachtoffer van zijn eigen, onwrikbare logica.