Buurt staakt protesten tegen Somalisch gezin

Een Somalisch gezin kan in het Hugo Verriesthof in Den Bosch komen wonen - al zijn de bewoners er niet gelukkig mee. Een spandoek: 'Wij willen geen Somaliërs, vol is vol.' “Het was niet racistisch bedoeld,” zegt de burgemeester nu.

DEN BOSCH, 21 AUG. 's Middags zwaait de bewoner van huisnummer zes nog dreigend met een steen naar een cameraploeg, 's avonds zwaait hij lachend naar de pers. De actie van de bewoners van het Hugo Verriesthof in Den Bosch tegen de komst van een Somalisch gezin is dan gesust - na een gesprek met de burgemeester en de Stichting Hertoghuizen, eigenaar van de woningen. “Wij zijn niet racistisch”, hadden de buurtbewoners al eerder gezegd. “Het was niet racistisch bedoeld,” zegt de burgemeester nu.

De bewoners van de Bossche wijk vrezen de komst van te veel buitenlanders in hun buurt. Toen de vrouw van het Somalische gezin afgelopen vrijdag het huis kwam bezichtigen, hadden bewoners dan ook een spandoek opgehangen. Daarop stond: 'Wij willen geen Somaliërs, vol is vol.' Bovendien werd de vrouw door circa dertig mensen opgewacht.

Burgemeester A. Rombouts van Den Bosch vond de actie “moreel verwerpelijk en pure discriminatie”. Hij eiste dat de bewoners hun standpunt herzagen, anders zou er een gerechtelijk onderzoek komen. Stichting Hertoghuizen stelde een verklaring op waarin de bewoners erkenden fout te hebben gehandeld. De mensen zouden die verklaring individueel moeten ondertekenen.

De verklaring is onbesproken gebleven, excuses zijn niet gemaakt. Het gezin kan in de wijk komen wonen - al zijn de bewoners er niet gelukkig mee. Maar ze hebben beloofd hun protesten te staken en de gemeente heeft toegezegd hen beter te informeren en het proces van integratie te bespoedigen. Daarnaast geeft de gemeente geld voor projecten die de buurt gezamenlijk wil ondernemen, zoals het organiseren van een rommelmarkt.

Niet bekend

Veel gemeenten sturen onmiddellijk een wethouder of de burgemeester zelf naar de buurt.

Van Donselaar: “Gemeenten zijn bang dat de situatie escaleert. In Biddinghuizen werd in de jaren tachtig de hele Vietnamese bevolking uit een buurt geëvacueerd omdat grote rellen dreigden.”

“Deze actie was een noodkreet,” zegt burgemeester Rombouts. “Op een zeer ongelukkige manier geuit. De bewoners willen een beter spreidingsbeleid, zodat allochtonen kunnen integreren en niet op een kluitje komen te zitten.” Strafrechterlijke vervolging is van de baan. De gemeente en de woningbouwvereniging zijn ervan overtuigd dat de bewoners niet wilden discrimineren.

's Middags voor het gesprek met de gemeente en woningbouwvereniging leek de kans klein dat de bewoners zouden inbinden. “Wij staan allemaal achter deze actie”, aldus een bewoner. “Onze excuses aanbieden? Nooit!” 's Avonds vindt de bewoner van huisnummer 6 dat de zaak uit de hand is gelopen. “De pers stort zich op ons en verdraait wat wij doen.” Dan springt hij op. “Opdonderen”, roept hij tegen de zoveelste cameraploeg. Wanneer zij doorgaan met filmen, pakt hij een steen uit zijn tuintje en maakt een gooi-beweging.

“Door die tv-uitzendingen denkt iedereen dat we racisten zijn”, zegt hij. “Gisteren belde er een man die zei een brandbom bij een buitenlands gezin naar binnen te kunnen gooien. Dit was helemaal niet de bedoeling.” Ook de Centrumdemocraten vonden de buurtbewoners al snel. Gisteren kregen ze een brief van CD-leider Janmaat, waarin hij schrijft: “Nu is uw hofje aan de beurt. Het is uw goed recht voor uw belangen op te komen. Maar het is beter als alle Nederlanders (..) gezamenlijk een vuist maken. Het mag niet verwonderen wij u aanraden lid te worden van de CD.”

In de Gestelse buurt, waaronder het Hugo Verriesthof valt, is 24 procent van de bewoners van allochtone afkomst; zij zijn zelf buiten Nederland geboren of een van hun ouders is in het buitenland geboren. In de Edelstenenbuurt en Boschveld in Den Bosch is respectievelijk 33 en 34 procent van de bevolking allochtoon. Van de 14.000 woningzoekenden in Den Bosch is 20 procent allochtoon.

De vier allochtone gezinnen die nu in het Hugo Verriesthof wonen, zouden worden betrokken bij het leven in de buurt. “Ik verzorg de plantjes van mijn Turkse buurvrouw als zij op vakantie is. En zij heeft haar huis in Turkije aangeboden, voor als ik op vakantie ga”, zegt een bewoonster. Ze kijkt naar boven, naar de dochter van het Turkse gezin die uit het raam hangt. “Hé, wij discrimineren jullie toch niet”, roept ze. Het Turkse meisje lacht en schudt haar hoofd.