Wondere wereld in Almere

De Goudse theatergroep Trajekt begint morgen met het nieuwe 'locatieproject' Gaten in de Polder. In een grote berg zand wordt een nieuwe werkelijkheid geschapen, naar ideeën van Wiepke Poldervaart.

Gaten in de Polder, 20-24 en 26-30 30 aug., Meerveld Almere Haven van 18-23 uur. Informatie: 036-5334600 of 036-5348088

ALMERE, 20 AUG. Een hele grote berg zand, honderd meter lang en bijna vier meter hoog. Voorbijgangers zouden in de sculptuur die de afgelopen weken in Almere Haven is afgegraven gemakkelijk een grafheuvel kunnen vermoeden. Maar eenmaal op de bult geklommen, ziet men zijn vergissing snel in. Op het Meerveld, waar over een paar jaar een nieuwbouwwijk zal staan, vindt het nieuwe 'locatieproject' Gaten in de Polder van de Goudse groep Trajekt plaats.

In de bult is een lange gang uitgehouwen, waaraan een aantal kleine kamers grenzen. Van bovenaf kun je een blik werpen in de holtes, die met glas zijn afgedekt. Wie vertrouwd is met de surrealistische gedachtenwereld van artistiek leidster Wiepke Poldervaart zal niet verbaasd staan te kijken als hij in het gangenstelsel onder zich een aantal grijze, op middeleeuwse monniken gelijkende creaturen, 'ontmantelde cavia's' of 'geschoeide vruchten', ontwaart.

“Ik werk heel sterk vanuit beelden” zegt Poldervaart. “Die kronkelen in mijn hoofd en we hebben net zo lang zitten krabben tot de berg de vorm had die ik wilde. Het is een doorgesneden mierenhoop”.

Langs het pad naar de locatie ligt Deborah Abrahams. De Engelse behoort tot de vaste spelerskern van Trajekt en is van de repetitie weggelopen. Bevangen door de hitte (op de berg soms wel 40 graden) heeft ze even een plekje in de schaduw opgezocht. “Spannend” noemt ze het werken aan dit project. “Het is heel spontaan, niet zo kunstmatig als in de schouwburg. De spelers en het publiek hebben de vrijheid om te lopen waar ze willen.”

Dramaturge Jeannette van Steen heeft even pauze en licht de werkwijze van Trajekt toe. “Er is geen plot met een duidelijk begin en einde. Het publiek wordt een kijkje gegund in de wondere wereld van Wiepke. De gangen worden bewoond door een 'vloervolkje', dat bezig is met 'ongerijmde dingen'. Er wordt gesuggereerd dat ze daar al zo'n 500 jaar zitten en hebben een eigen logica.”

De afgelopen jaren realiseerde de groep, die het midden lijkt te zoekentussen theater en beeldende kunst, vergelijkbare projecten onder meer in Vlissingen, Amersfoort, Hagen (Duitsland) en Kielden Water (Engeland). Maar wat Trajekt met de projecten precies voor ogen staat is menige bezoeker onduidelijk gebleven. In Fort Rammekens bij Vlissingen kropen in 1995 dezelfde grijze wezens door de gewelven. De produktie Wormen uit 1994, in deze krant een 'krioelballet' genoemd, belichtte de prestatiedruk in een wurmenmaatschappij. Gaten in de Polder lijkt met min of meer dezelfde middelen vooral een tijdloze sfeer te willen creëren. Wiepke Poldervaart: “Die grijze figuren gebruik ik steeds opnieuw. De kleur blijft dezelfde, maar hun geur is steeds anders.” Van Poldervaart hoeft het publiek haar kronkels overigens niet allemaal te volgen. “Ik kijk heel simpel naar de dingen, en mijn werk is ook heel simpel. Maar als mensen er andere dingen in zien, dan vind ik die verhalen ook heel erg mooi”.

Tijdloos of vrijblijvend, wie geïnteresseerd is in Poldervaarts kronkelingen dient zelf ferm geschoeid te zijn. Zeker wanneer het zou gaan regenen.