Arcadi Volodos

Volodos: Piano Transcriptions (Sony, SK 62691)

Eén ding is zeker, na het beluisteren van de cd met pianotranscripties, gespeeld door de 25-jarige Rus Arcadi Volodos: hij kan pianospelen. Hij plaatst zijn vingers met angstaanjagende trefzekerheid op de toetsen. De snelheid en acrobatische behendigheid waarmee hij dat kan, iets wat in pianotranscripties altijd goed te horen is, is verbluffend. Het enige wat we nu nog zouden moeten weten is, of hij ook werkelijk piano kan spelen.

Virtuositeit, dat wil zeggen de absolute controle over het spel, is zeker een voorwaarde voor een echte meesterpianist, maar geen garantie. Veel belangrijker is juist die andere, niet te definiëren eigenschap van een pianist: speelt hij met gevoel, weet hij de noten een zin te geven.

'Neo-romantisch' noemt cd-producent Thomas Frost de jonge Rus heel modieus. Of dat nou meteen zoveel goeds voorspelt is de vraag. Misschien valt daarover na donderdag iets meer te zeggen als Volodos bij het Concertgebouworkest onder leiding van Chailly debuteert in het Tweede pianoconcert van Rachmanonov.

Dat betekent overigens niet dat er van deze cd niet te genieten valt. Een hele cd vol transcripties is misschien wat veel. Aardig zijn de lekker vet klinkende transcripties die Volodos zelf maakte van de Turkse mars van Mozart en van twee liederen van Rachmaninov. Gevoelig, op het sentimentele af, is het Largo uit de Triosonate BVW 529 van Bach, in een bewerking van een andere pianovirtuoos, Samuel Feinberg. Later dit seizoen, in april, komt Volodos nogmaals naar het Amsterdamse Concertgebouw. Dan voor een recital in de serie Meesterpianisten.