Voetbal op poëtische wijze

Voetballen doe je zo. Veronica, 21.30-22.05u.

Zo véél voetbal op televisie en nog is het punt van verzadiging niet bereikt. Niet bij de voetballende kijkers en de kijkende voetballers en zeker niet bij de makers van voetbalprogramma's. Nu we vooral door de betaalzender Canal+ zowat elke avond kunnen kijken naar een van de vele belangrijke voetbalwedstrijden die in Nederland worden gespeeld, meent zowat elke zendgemachtigde daaraan iets te moeten voegen in de vorm van quizjes, spelletjes en tijddodende praatjes. En er wordt al wat afgeleuterd over en door Nederlandse voetbalsterren. Mocht u daar de afgelopen tijden iets van hebben opgestoken, dan bent u een gelukkig mens.

Behoudens een enkele nationale topwedstrijd en een enkele wedstrijd van een Nederlandse topclub tegen een buitenlandse topclub, valt in Nederland vergeleken met veel buitenlanden nauwelijks te genieten van aantrekkelijk spel. Maar de televisiemannen willen dat niet weten. Voetbal is populairder dan ooit, de stadions lopen vol en de open dagen waar de voetbalvrienden hun idolen mogen aanraken zijn volksoploopjes van bizarre omvang geworden.

De televisiemannen laten zich niet meer afstoppen. Ze zenden de ene voetbalreportage na de andere uit - om de behoefte te bevredigen, wordt beweerd. Wie goed luistert, hoort ook steeds meer kritiekloze commentaren. Steeds meer worden beelden met zware overtredingen en vechtende voetballers vermeden. (Om aan de wensen van de voetbalclubs tegemoet te komen?) Een sullige oefenpartij wordt van beelden en commentaar voorzien alsof sprake is van Europa Cup-finale, een wedstrijd in de voorronde van de Champions League van Feyenoord tegen Finse semiprofs wordt van een lading voorzien alsof de zilvervloot is binnengevaren. En het einde is nog niet nabij.

Met angst en beven mag worden uitgekeken naar de onvermijdelijk geworden omlijstende programma's met onzinnige onderwerpen. Er zijn er al zoveel geweest, het ene een nog onzinniger dan het andere. We kennen de diepte-interviews van Barend en Van Dorp, soms te lang, soms te ver gezocht, maar ook regelmatig onderhoudend en interessant. En dan waren er de verpozingen van Spaan en Vermeegen, meestal onnozel, geheel naar de kortzichtige geest die in de voetbalwereld heerst. Spaan is sinds enige tijd verlost van Vermeegen, die thuis misschien de leukste is, maar op de televisie nooit. Hoewel 'diens' strandvolleybaltoernooitjes wel het aanzien waard zijn. Daarin zien we dan ook staaltjes van balvaardigheid én weinig voetbalhumor. Henk Spaan is een man die wél oog heeft voor de essentie van het voetbalspel en zijn sociologische achtergronden. Hij begint nu met het programma 'Voetballen doe je zo' - zoals de voetbalcursus van Abe Lenstra in de jaren vijftig. Spaan heeft beloofd zijn poëtische inslag te laten gelden en gedichten op te dragen aan in Nederland spelende voetballers, zoals de Georgische tweeling Shota en Archiel Arveladze. Youri Mulder, die in Duitsland voetbalt, zal zijn visie geven op Duitsers. Interessant kunnen de testen in traptechniek worden. Daarin mogen voetballers (de eerste is Dani!) proberen van elf meter de bal door een gat in een muur te schieten - zoals sinds mensenheugenis op de Duitse televisie gebeurt.

Vraaggesprekken zijn er ook. De eerste keer in Rotterdam met de Argentijnse aanwinst van Feyenoord, Cruz. Gezien de kwaliteiten van de redactieleden Leo Verheul en Hugo Borst (bekend is zijn indrukwekkende programma met Van Basten) kan 'Voetballen doe je zo' een welkome aanvulling zijn op al die wedstrijden die worden uitgezonden. Daarnaast kan het ter compensatie dienen van het ondermaatse voetbal dat te zien is en van alle quizjes, spelletjes en praatjes die van hoger hand bestuurd en bedoeld lijken om de tijd te doden en ons af te wenden van de zinvolle dingen van ons bestaan.