In naam van The King

“Het heeft veertig dagen geduurd om op mijn Kawasaki-motorfiets hiernaartoe te rijden, maar het is zeker de moeite waard”, vertelt Edmundo Faria uit Rio de Janeiro. De vrijdagnacht voorafgaand aan de twintigste sterfdag van Elvis Presley is het hoogtepunt van de Dead Elvis Week in Memphis.

“Ik ben hier gekomen in naam van de King”, gaat Edmundo verder. Hij draagt een T-shirt met de opdruk 'Elvis was Brazilian'. “Veel mensen weten niet dat Elvis Braziliaans was”, legt hij uit. “Zijn moeder wordt in Amerika Gladys genoemd, maar in werkelijkheid heette ze Glades en ze kwam net als ik uit Rio. Vandaar dat Elvis zo'n goed gevoel voor ritme had.”

Edmundo is een van de dertig- tot veertigduizend fans die zijn afgekomen op de jaarlijkse kaarsentocht langs het graf van Elvis. Om even voor negen uur 's avonds staan ze allemaal voor de gesloten poorten van Graceland, zijn vroegere woonhuis. Velen hebben al een brandende kaars in de aanslag. Om negen uur precies vraagt de president van Elvis Presley Enterprises, het bedrijf dat zijn naam en afbeelding beheert, of iedereen zijn kaars omhoog wil houden om de bijeenkomst te openen. Terwijl een politiehelikopter overvliegt, stijgen duizenden kaarsen boven de mensenmassa uit. Iedereen die zonder kaars de poort binnenloopt krijgt een kleine witte van de Elvis fanclub uit Austin, Texas, die de optocht sinds 1978 organiseert. Fans kunnen tot zes uur 's morgens een voor een langs het met kleurige bloemen versierde graf schuifelen.

De rij van wachtende mensen is een paar honderd meter lang. In de rij staat ook Peter Zeegers uit Amsterdam. Hij is speciaal voor deze dag naar Memphis gekomen. “Ik ben vanmiddag met het vliegtuig aangekomen en ik ga morgen weer terug. Het is een dure grap, maar ik had dit voor geen goud willen missen.”

Overal lopen Elvis-impersonators rond, achtervolgd door fans die met hen op de foto willen. Vrijwel zonder uitzondering zijn het imitators van de 'oude' Elvis, nadat hij door veelvuldige consumptie van sandwiches met pindakaas en bananen een wat zwaarder postuur had gekregen. Een echtpaar van wie ook de vrouw zich in een zwart pak als een oude Elvis heeft uitgedost, trekt veel fotografen. Haar echtgenoot, een stucadoor uit Alberta, Canada, vertelt dat ze in vier dagen naar Memphis zijn gereden. Zijn wit leren pak met kralen aan de franjes sluit nauw om zijn middel.

“Mijn vrouw is nog een grotere fan dan ik, sinds een paar jaar kleedt zij zich ook als Elvis voor deze gelegenheden”, vertelt hij. De Elvis-adepten komen van over de hele wereld. Er is een Chinese Elvis, een Indiase Elvis en natuurlijk El Vez, de Mexicaanse Elvis. Hij is een professionele, full-time imitator. Gedurende de Elvis Week brengt hij overal in Memphis zijn grote hit 'You Ain't Nothin' but a Chihuahua' ten gehore.

Alle bezoekers gaan uiterst kameraadschappelijk met elkaar om. “Iedereen hier is zo vriendelijk omdat Elvis ook zo was”, legt Danny McCorkle van de organisatie uit. “Bovendien hebben we allemaal een gemeenschappelijke band: Elvis.” McCorkle is uiterst bezweet en maakt een lichtelijk overspannen indruk. “Ik heb het de laatste paar weken heel druk gehad. De Elvis Week wordt steeds groter. Het was dit jaar met de twintigste sterfdag groter dan ooit. Hij is nu populairder dan hij tijdens zijn leven was. Ik denk dat mensen nu pas beginnen te beseffen hoe belangrijk hij voor de muziek is geweest. Afgezien van Jezus Christus wordt niemand over de hele wereld zo aanbeden als Elvis Presley.”