Dance Parade: jaren zestig op house en techno

Vrede, liefde en geluk. Oude idealen in een nieuw muzikaal jasje. En dan dansen met een watermachinegeweer.

ROTTERDAM, 18 AUG. De zon scheen, maar wie niet oppaste liep afgelopen zaterdag in het centrum van Rotterdam toch het risico nat te worden. Een groot aantal deelnemers aan de 'Fast Forward Rotterdam Dance Parade' had zich namelijk gewapend met waterpistolen - watermachinegeweren is misschien een betere benaming, want het speelgoed van tegenwoordig heeft een bereik van al gauw een meter of tien.

Het lijkt de ideale formule voor een straatfeest: zet een aantal geluidsinstallaties op een even zo groot aantal omgebouwde vrachtwagens en laat die met wat dansers stapvoets door de stad rijden. Kortom, breng het feest naar de straat. In Berlijn doen ze het al tien jaar met groot succes. De 'Love Parade' werd daar vorige maand bezocht door meer dan een miljoen mensen. De eerste Rotterdamse 'Dance Parade' die zaterdag naar dat Duitse voorbeeld was georganiseerd, trok 75.000 tot 100.000 mensen. Sommigen liepen dansend mee, maar de meerderheid stond langs de kant toe te kijken. Rond de wagens met populaire dj's als Ronald Molendijk en '100% Isis' was het 't drukst.

“We'd like to spread some love, peace, happiness and serious beats”, riep een dj op een vrachtwagen met twintig in het wit geklede dansers van wie enkelen zich hadden uitgedost als vredesduif, kort nadat de stoet om één uur was begonnen vanaf de Parkhaven. De Berlijnse Love Parade ontstond spontaan als een poging enkele idealen uit de jaren zestig met muziek van deze tijd te doen herleven. Maar in Rotterdam waren verder geen sporen van maatschappijkritiek waarneembaar. Misschien kwam dat, omdat de gemeente een belangrijke rol had gespeeld bij de organisatie van dit vlekkeloos verlopen feestje. De politie maakte overigens een eind aan een illegale 'afterparty' bij de Erasmusbrug, nadat omwonenden klaagden over verstoring van hun nachtrust.

Vijftien minuten voor aankomst van de wagens op de Coolsingel was daar nog niets te merken van de parade. Vijf minuten voor aankomst plaatsten politieagenten een paar dranghekken, en even later liep de weg voor het stadhuis vol. Alle populaire dance-stromingen, van hitparade house tot avant-gardistische techno, werden vertegenwoordigd door de discjockeys die draaiden op de achttien vrachtwagens. Wie de stoet voorbij zag trekken, kon zich iets voorstellen bij de door reclamemakers veel geuite klacht dat de jeugd zich tegenwoordig zo moeilijk laat opdelen in doelgroepen. Alleen de gabbers hingen er, duidelijk te onderscheiden, een beetje bij. Letterlijk. Hun feest begon pas vanaf wagen vijftien.

Het hoogste aantal beats per minuut kwam van een wagen met een hoogwerker, waarop een groot aantal tv's, computers en een koelkast - gezien het warme weer geen gek idee - was vastgesjord. Het gevaarte leek zo uit de science fiction film Tank Girl te zijn weggereden. Verder reed er een truck mee die eruit zag als aquarium (dj tegen dansers: “Dan gaan we nu weer even zwemmen met z'n allen”) waarin onder anderen een zeemeermin ronddobberde. Maar de overige deelnemers zouden het, wat creativiteit betreft, hebben moeten afleggen tegen de eerste de beste carnavalsvereniging.