Stropdas

De bouwvakker bouwt in blote bast. De nieuwslezer leest in hemdsmouwen. En de obers aan zee bedienen in shirts en shorts. De hittegolf heeft de werkende Nederlander van uiterlijk veranderd. Alleen op Vlieland is alles bij het oude gebleven. Het bedienend personeel van Strandhotel Seeduyn hult zich dezer dagen in zijn dagelijkse kostuum.

Terwijl een paar zeilboten dobberend langs het strand varen, loopt een breedgeschouderde ober vriendelijk maar voorzichtig over het zonovergoten terras. Hij draagt een stropdas en een overhemd dat allesbehalve 's zomers aandoet. Hij draagt glazen bier voor de gasten die in luchtige kledij hun verbazing uiten over zoveel zweetdruppels. De ober kan het ook niet helpen, hij heeft de kledingvoorschriften niet zelf bedacht. “Het is niet erg zolang er leuke mensen op het terras zitten”, reageert hij op de aanhoudende reeks opmerkingen. “Daar heb je zeker een kwartier over nagedacht”, antwoordt een bierdrinker van het eerste uur. Het klimaat op het terras van Strandhotel Seeduyn stijgt naar een kookpunt, als een bebrilde ober zich vergist bij het stapelen van een paar asbakken.

Hij raapt de glasscherven op en veegt zijn voorhoofd af met zijn stropdas. Zijn bril beslaat en zijn gasten vergapen zich aan zoveel doorzettingsvermogen. Even verderop zorgen serveersters met panty's aan voor een frisse salade. Panty's? De bierdrinker van het eerste uur kan er niet over uit. Navraag leert dat de stropdas wél, maar de panty niet verplicht is in Standhotel Seeduyn. De meeste serveersters vermijden blote benen, aangezien de voering van de rokken nogal plakkerig is. Over de stropdas is geen discussie mogelijk. Die hoort bij de standaardkleding, weer of geen weer. Volgens directieassistente J. Methorst wordt bij extreem hoge temperaturen oogluikend toegestaan dat het bovenste knoopje los blijft. Blijkbaar hebben de bebrilde en de breedgeschouderde ober geen weet van dat onderdeel van het tropenrooster op Vlieland. De stropdas zit vastgeklemd tegen hun adamsappel. Mevrouw Methorst verklaart de werkomstandigheden voor haar personeel als volgt. “We willen niet dat iedereen er als een gemiddelde badgast bij loopt. We zijn toch een viersterrenhotel, met alle gevolgen vandien. Ik geef toe: het is eventjes doorbijten. Maar ik heb gehoord dat de temperatuur gaat afnemen. Dus het ergste leed hebben we achter de rug.”