Bob de Moor speelt 'Grasland'; Mooi portret van eenzame Elvis-imitator

Theaterfestival Boulevard: Grasland door Theater Malpertuis. Tekst: Eriek Verpale; spel: Bob de Moor. Gezien: 12/8 Theater Bis Den Bosch. Aldaar: 13/8. reserveren: 073-6125125. Tournee Nederland: 20/1 t/m 6/3

Theaterfestival Boulevard in Den Bosch is een echt zomerfestival dat zich grotendeels afspeelt in de openlucht met producties op tal van bijzondere locaties. Toch is het ook de moeite de programmering in de gewone zalen in de gaten te houden - daar kan men bijvoorbeeld Grasland zien, een even bescheiden als charmante Vlaamse voorstelling die Den Bosch slechts twee avonden aandoet en pas vanaf januari opnieuw naar Nederland komt.

Grasland biedt geen groots spektakel maar een pratende man die anderhalf uur aan het woord is. Dat is wat lang, maar met het stijgen van de temperatuur in de zaal neemt tegelijk het respect toe voor acteur Bob de Moor die al die met Gents dialect doorspekte Vlaamse zinnen van Eriek Verpale zo schitterend naar zijn hand weet te zetten.

Net als in Olivetti '82, Verpales veel geprezen eerste theatermonoloog uit 1993 die eveneens door Bob de Moor is gespeeld, blijkt De Moor een uitstekend gevoel te hebben voor Verpales beeldende taal waarin volkse humor en sentimentaliteit dicht naast elkaar liggen. Het is een tekst die hier en daar neigt naar kitsch maar dankzij De Moors fijnzinnige vertolking een ontroerende lading krijgt.

Grasland begint met pompeuze muziek, flitslichten en toneelrook die zich over de vloer verspreidt. De theatraliteit van deze abrupt afgebroken ouverture staat in schril contrast met de schrale realiteit van Freddy van Durme, een onooglijke man in een grauwe stofjas die zijn verjaardag op kerstavond doorbrengt aan de balie van een bedrijf. Hij is koerier bij een transportfirma en hij heeft zojuist bij een aftands hok met een armetierig kerstboompje zijn laatste bestelling afgeleverd. Daar blijft hij hangen, duidelijk verlegen om een praatje. Tegenover het publiek in de zaal ontpopt hij zich onmiddellijk tot een onverbeterlijke kletskous die beetje bij beetje zijn levensverhaal prijsgeeft.

Zijn montere mededeelzaamheid beperkt zich aanvankelijk tot een reeks van anekdotes en wetenswaardigheidjes, zoals het feit dat hij als Elvis Presley-imitator bekend staat als den Elvis en al tweemaal een bezoek heeft gebracht aan de begraafplaats van zijn idool in Graceland, dat in zijn Gentse dialect steevast klinkt als 'Grasland'.

Dat zijn verering van de popster een façade is waarachter hij een groot verdriet verbergt, blijkt pas na een poos als langzaam steeds meer doorsijpelt van de dramatische gebeurtenis die zijn leven heeft getekend. Tegelijkertijd is zijn liefde voor Elvis iets waaraan hij zich kan vastklampen als de wereld om hem heen ineen stort. Met schorre stem zingt hij Are you lonesome tonight.

De voorstelling heeft een lange aanloop nodig waarin het oeverloze gekwetter van de man zich tegen zichzelf dreigt te keren, maar Bob de Moor bouwt het verhaal subtiel en doeltreffend op en toont aldus een aandoenlijk portret van een gekwelde ziel. In al haar eenvoud is deze voorstelling een monument voor een eenzame stakker, die niets meer te verliezen heeft en zich groter houdt dan hij is.