White Mischief

White Mischief (Michael Radford, 1987, Eng.), TV10, 21.25-23.20u.

Een apocriefe voetnoot in de filmgeschiedenis wil dat de producent van White Mischief nogal wat overredingskracht heeft moeten aanwenden om op locatie in Kenia te mogen draaien. De Keniase autoriteiten vreesden zich de woede op de hals te halen van Margaret Thatcher, de toenmalige premier van het rijk waartoe ook zij eerder hadden behoord.

Wat was het geval? Het betrof hier een verfilming van de gelijknamige, in 1982 gepubliceerde, journalistieke thriller van James Fox. Daarin wordt een niet mis te verstaan portret geschetst van de decadente uitspattingen van de aristocratische elite onder de Britse kolonisten in het Kenia van de vroege jaren veertig. Hun eindeloze staat van verveling leidde tot een potsierlijk mengsel van zelfingenomenheid, (overspelig) seksueel verkeer, wanhoop, roddelzucht en nog eens seks. Aan de oorlog waarin hun moederland verwikkeld was, hadden zij weinig boodschap.

Kern van het boek (en de verfilming ervan) schuilt in een historische, destijds geruchtmakende buitenechtelijke liefde van de Britse jongedame Diana Caldwell. Schaamteloos gefixeerd op geld en status was zij in 1940 getrouwd met de dertig jaar oudere, steenrijke Sir 'Jock' Delves Broughton. Zoals vele andere welgestelde 'vluchtelingen', trok het echtpaar vervolgens naar Kenia om er een nieuw leven te beginnen. Nauwelijks aangekomen valt Lady Diana voor de berooide maar vrouwenverslindende graaf Joss Erroll. Zelfs naar koloniale maatstaven neemt hun verhouding wel erg 'indiscrete' vormen aan. De bedrogen echtgenoot beziet het allemaal met lede maar erg Britse ogen. En dan wordt op 23 januari 1941 het doodgeschoten lichaam van Joss Erroll gevonden. De Britse regisseur Michael Radford (hij had toen al Another Time, Another Place en 1984 gemaakt en zou later Il postino regisseren) lijkt in zijn verfilming de historische feiten te respecteren. Misschien is het wel dit ontzag dat ertoe heeft geleid dat hij nauwelijks reliëf geeft aan zijn hoofdpersonen. Greta Scacchi is een eenduidig opportunistische Diane, Charles Dance geeft eendimensionaal gestalte aan een berooide rokkenjager en Joss Ackland speelt de beklagenswaardige, oude dwaas.

Onderwijl grossiert regisseur Radford vooral in atmosfeer: weelderig gefilmde weelde. Het soort stijl waarin een ontbijtje op de veranda achteloos wordt opgesierd door een giraffe in de achtertuin.