Onloochenbare feiten

“Gout vertolkt de stem van de zwijgende meerderheid en waagt het kritiek te uiten op het softe en kortzichtige asielbeleid in Nederland. We leven helaas in een land waar al lang geen sprake meer is van 'vrije meningsuiting' (..) Nederland gaat ten onder aan tolerantie en slap beleid.

Geen wonder dat behalve een aantal echte 'vluchtelingen', grote aantallen mensen uit alle uithoeken van de wereld Nederland weten te vinden (..).''

Uit welk weekblad komt dit citaat van een lezersbrief? Eén maal raden, inderdaad: Elsevier. Een hoofdredacteur heeft zijn abonnees niet voor het uitkiezen.

Het is al weer een jaar of tien geleden dat Elsevier zijn conservatieve formule verwierp en een pragmatisch, modern blad werd. Maar sommige lezers hebben dat niet in de gaten, of ze zijn met geen stok weg te krijgen. Zoals deze M. van der Meer uit Haarlem, wiens brief een juweeltje is van woordkeus en verborgen mening.

Het lijkt alsof hij uit een bezet land schrijft. Zou hij werkelijk denken dat de meerderheid (deze mensen zijn altijd in de meerderheid) moet zwijgen en dat er geen vrijheid van meningsuiting meer is? Wat dan te zeggen van de column van Nic van Rossem van deze week?

Met ruime gebruikmaking van artikel 7 legt die onder het hoofd 'Witte illegalen nog eens uit, wat er aan de hand is.

Inheemse Nederlandse vrouwen krijgen gemiddeld 1.4 kind, Marokkaanse vrouwen 3.4 kind en Turkse vrouwen 2.4 kind. De opvang van asielzoekers kost jaarlijks 5,5 miljard gulden, de inmiddels 150.000 asielgerechtigden 17.500 gulden per hoofd per jaar. De werkloosheid onder allochtonen ligt op 25 procent (tegen 7 procent voor autochtonen) en vijftig procent van alle misdaden wordt gepleegd door de 11 procent allochtonen. En zo door.

'Zomaar wat willekeurige maar onloochenbare feiten' zegt Van Rossem ingénu, maar als het op commentaar en conclusies aankomt, lijkt een schroom hem te bevangen. Zou Van der M. dan toch gelijk hebben?

Verder in Elsevier een artikel over partijverlaters naar aanleiding van Van Thijns dreigement om uit de PvdA te gaan - net als Vrij Nederland, dat schrijft over het 'versterven' van dementen - net als HP/De Tijd.

Dat blad verdeelt zijn inhoudsopgave in interessante secties: 'Het Begin', 'Achtergrond', 'Bestaan', 'Cultuur' en 'Circuit'. Geen touw aan vast te knopen, maar dat geeft niet: een artikel is goed of het is niet goed.

Het culturele essay van Gerry van der List ('Bestaan') is wat mij betreft het interessantste artikel van deze week. Hij beschrijft hoe 'low culture', de cultuur van het volk, 'high culture' is geworden.

De bewijzen liggen voor het oprapen: Madonna is onderwerp van universitaire studie, Fuchs is verslaafd aan wielrennen en voelt zich verwant met Wittgenstein omdat diens opperste geluk was een marsreep te eten in de bioscoop. Intellectuelen belijden hun liefde voor Schopenhauer, Prince en voetbal. De massacultuur domineert en penetreert alle lagen van de bevolking. Sporthaters als Maarten 't Hart en Rudy Kousbroek raken in de minderheid en wie zich beperkt tot de traditionele elitecultuur, isoleert zichzelf. Erger: de cultuurpessimisten doen zichzelf tekort.

Van der List wordt lyrisch als hij de toekomst beschrijft: hoe volkser de elite, des te groter de maatschappelijke samenhang, des te groter haar eigen veelzijdigheid en ontplooiïngsmogelijkheden.

Zie zijn zonsopgang: “Het zal best zo zijn dat mensen die het werk van Bach, Dante en Kant niet kennen, iets belangrijks en waardevols missen. Maar dat geldt eveneens voor degenen die nog nooit hebben staan juichen bij een voetbalwedstrijd (..) of nog nooit Meryl Streep hebben zien acteren”.

Wat zou moeilijker zijn: Kousbroek naar Ajax brengen, of het volk naar Dante?

    • W. Woltz