Leedvermaak aan het water

Café-restaurant De Watersport, Iewâl 4, Woudsend. Alle dagen open. Terras 10u-00.00

Een goed terras moet het hebben van het uitzicht. En het uitzicht bij café De Watersport in Woudsend is uitstekend. Twee rijen rieten stoelen op een smalle stoep geven uitzicht op bootjes, mensen en een brug. Meer heeft een terrasganger niet nodig om zich te verpozen.

Een parade van bootjes trekt hier als een Venetiaanse gondelvaart aan je voorbij. Je ziet veel langskomen, van een roestige vlet tot varende villa's. En je ziet ook een scala aan schippers: van het sportieve type op een kajuitjacht tot de blaaskaak met kapiteinspet op een protserig motorjacht. Maar voor iedereen is het dringen bij de brug met als constante veel geschipper en gedoe. En daar is het de mensen aan de wal om te doen.

De beste schippers zitten in Woudsend op het terras. Ze leveren vrijmoedig commentaar en laten de bediening op gepaste tijden langskomen. Varen maakt dorstig; kijken naar varen zo mogelijk nog dorstiger. De drankkaart is vrijwel onbeperkt: van schelvispekel (ƒ 3,00) tot Eristoff vodka (ƒ 5,50). Wij namen een beerenburg van de weduwe Joustra uit Sneek (ƒ 2,75) en zakten onderuit in onze fauteuil. Wachtend op een armada van platbodems, motorboten, zeiljachten en wat zich verder aan varend spul aandient.

En wat zagen we: mannen houden nog altijd het roer in handen, vrouwen varen nog altijd mee. De enkele dame aan het roer oogst op de wal spontaan applaus. Aan sentiment is geen gebrek op het terras: de hobbyist op zijn knappe mini-sleepbootje roept bewondering op; het scharminkelige hondje-met-zwemvest vertedering. Leedvermaak is er onmiddellijk als het mis dreigt te gaan bij de brug en jaloezie openbaart zich snel als een passerend jacht te groot uitvalt voor de toeschouwers.

Maar altijd is er de bediening die het toekijken veraangenaamt. Voor wie rond de middag aanschuift: de Watersport kent nog een klassiek twaalfuurtje - sneetje brood met kaas, sneetje brood met kroket en sneetje brood met een bol huzarensalade (ƒ 10,00). Wij kozen een Woudsender vispotje: lekkere moten vis in een stevige saus en opgediend in een pannetje uit grootmoeders tijd (ƒ 24,75). Voor de robuuste eter is er daarna nog een pannenkoek met spek (ƒ 9,00) te verkrijgen.

De varende parade op de Ee houdt op een gemiddelde zomerdag niet op en verveelt ook geen moment. Al is het maar wegens de moeite die eigenaren doen om zich met hun boot te onderscheiden. We zagen Tjub, Gup en Ons Hopje II langskomen. Maar ook Vrouwe Paulina, Margaretha en Janna Adriana. Captain James Clark Ross passeerde met in zijn kielzog Jij & Ik: de één een luxe motorjacht, de ander een gele sloep. Maar hier is de brug een onverbiddelijke scherprechter. De sloep vaart er vrolijk onderdoor, het motorjacht moet noodgedwongen wachten tot hij opengaat. In de stuurhut loopt de captain rood aan en op het terras wordt mateloos genoten.

Woudsend is voor de watersporter een knooppunt in het Friese merengebied: de ene kant vaar je naar Sloten en de andere kant vaar je naar Heeg. Maar ter hoogte van de brug is altijd slechts verkeer in één richting mogelijk. Wachten, wachten, wachten, moeten ze dan ook op het water. En kijken, kijken, kijken doen ze vanaf het terras. Ook wij krijgen er geen genoeg van. Met een Dokkumer kofje (ƒ 7,25) - een Friese variant op de Irish coffee - laten we de stuurlui nog een beetje schipperen. Als we later het Friese land per auto verlaten, staan we zelf al snel weer voor een brug: alleen hebben wij hier het nakijken.