Erasmusprijs

Waarom is de Nederlandse overheid niet in staat cultuurgigant Pierre Boulez te eren met de meest prestigieuze Nederlandse cultuurprijs? (NRC Handelsblad, 30 juli). Toen het bestuur van de Erasmusstichting unaniem had besloten de prijs aan hem toe te kennen, waarom moest volgens Martijn Sanders dit besluit alsnog worden voorgelegd aan (verwijt hij het bestuur ondeskundigheid?) een externe adviescommissie met o.a. Reinbert de Leeuw van wie iedereen weet dat hij het met Boulez soms volstrekt oneens is?

Zoiets zaait twijfel over Sanders, zeker als hij ook nog abusievelijk beweert dat de prijs sinds 1970 niet meer was toegekend aan een musicus (in 1980 ging de prijs naar Gustav Leonhardt en Nikolaus Harnoncourt).

En waarom moet een musicus als Boulez die bewezen heeft zoveel meer te zijn dan representant van de stroming waaruit hij voortkomt, worden beoordeeld door een man die blijkbaar niet in staat is Boulez' grootheid naar waarde te schatten en anders dan Boulez nog steeds bevangen is door de polemische benauwdheid van zijn begintijd? De tweede keus Kagel die nu tot winnaar is uitgeroepen, is een zeer goede clown en een uitstekend componist, maar diverse van zijn collega's hebben veel interessantere ideeën en schrijven veel betere muziek. Wat dachten Sanders en De Leeuw (en liever nog de bestuursleden van de Erasmusstichting) van evenknieën van Boulez als Carter en Berio?